از آیه: تا آیه:
انتخاب سوره :
شماره صفحه : 1 حزب : 1 جزء : اول سوره : حمد
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، شما هم می توانید تفسیر ای در سايت ثبت کنید، تا با نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود.
 » تفسیر المیزان - خلاصه
(الرحمن الرحیم ):اینها هردو ،دوصفت ازرحمت او هستند و خداوندسبحان رحمان است دردنیا و آخرت و رحیم است درهردوی آنها ،و ستایش برفعل جمیل گاهی ازادراک حسن وزیبایی خود فاعل و صفات او ناشی می شودو گاهی بانظر به مقام او و شوق به او یاترس از او، واقع می شود و محققا به منشاءاول باکلام (الحمدلله )و به منشاءدوم باکلام (الرحمن الرحیم )و به منشاءسوم باکلام (رب العالمین )اشاره شده است . [ نظرات / امتیازها ]
نظرات کاربران :
1) جودکی : آوردن الرحمن و الرحیم قبل از مالک یوم الدین این مفهوم را می رساند که خداوند قبل از آن که به فکر جزا و انتقام از انسان باشد به فکر بخشیدن و مهربانی به انسان است.پس بدبخت کسی است که از این همه رحمت خداوند عبور کند و در آتش جهنم مسکن گزیند.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  رضا جودکي
صفت بخشندگی خود را قبل از صفت مهربانی خود بیان کرده است شاید منظور این باشد که می بخشد به خاطر بخشنده بودنش نه فقط به دلیل رحیم بودنش [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  فاطمه فيض اصفهاني
با توجه به معنی دو کلمۀ رحمان و رحیم :
با رحمانیت رزق ظاهر می دهد ( نعمت وجود )
با رحیمیت رزق باطن عطا می کند ( رساندن به کمال ) [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
1) شاه آبادی (داور) : این تفسیر، توضیح بیشتری می‌خواهد.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  حاجيه تقي زاده فانيد - تفسیر راهنما
خداوند رحمان (داراى رحمت گسترده) و رحیم (مهربان) است.

الرحمن الرحیم

2 - همه موجودات برخوردار از رحمت گسترده خداوند هستند.

الرحمن

3 - خداوند به همه بندگان مهربان است.

الرحیم

4 - تدبیر هستى بر اساس رحمت الهى است.

رب العلمین. الرحمن الرحیم

توصیف خداوند به رحمانیت و رحیمیت، پس از بیان تدبیر جهان هستى به دست او، بیانگر برداشت فوق است.

5 - رحمانیت و رحیمیت خدا، دلیل اختصاص ستایشها به اوست.

الحمد للّه رب العلمین. الرحمن الرحیم

«الرحمان الرحیم» نیز مانند «رب العالمین» به منزله دلیل براى «الحمد للّه» است; یعنى، چون خداوند رحمان و رحیم است، شایسته ستایشها مى باشد.

6 ـ تدبیر و تربیت باید همراه با مهربانى و عطوفت باشد.

رب العلمین. الرحمن الرحیم [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  حامد يوسفي - تفسیر نور
کلمه «رحمن» به معناى مبالغه و شدّت در رحمت و گستردگى آن است. از کاربرد دو صفت «رحمن» و «رحیم» در قرآن، استفاده مى‏شود که رحمانیّت درباره همه‏ى مخلوقات و رحیم بودن، مربوط به انسان و موجودات مکلّف است.
خداوند رحمت را بر خود واجب کرده است، «کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلى‏ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ» «2» و رحمت او بر همه چیز سایه گسترده است، «وَ رَحْمَتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ‏ءٍ» «3» همچنین پیامبر و کتاب او مایه رحمتند، «رَحْمَةً لِلْعالَمِینَ» «1» آفرینش و پرورش او بر اساس رحمت است و اگر عقوبت نیز مى‏دهد از روى لطف است. بخشیدن گناهان و قبول توبه‏ى بندگان و عیب‏پوشى از آنان و دادن فرصت براى جبران اشتباهات، همه مظاهر رحمت و مهربانى اوست. [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  ابراهيم چراغي - تفسیر نور
کلمه «رحمن» به معناى مبالغه و شدّت در رحمت و گستردگى آن است. از کاربرد دو صفت «رحمن» و «رحیم» در قرآن، استفاده مى‏شود که رحمانیّت درباره همه‏ى مخلوقات و رحیم بودن، مربوط به انسان و موجودات مکلّف است.
خداوند رحمت را بر خود واجب کرده است، «کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلى‏ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ» «2» و رحمت او بر همه چیز سایه گسترده است، «وَ رَحْمَتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ‏ءٍ» «3» همچنین پیامبر و کتاب او مایه رحمتند، «رَحْمَةً لِلْعالَمِینَ» «1» آفرینش و پرورش او بر اساس رحمت است و اگر عقوبت نیز مى‏دهد از روى لطف است. بخشیدن گناهان و قبول توبه‏ى بندگان و عیب‏پوشى از آنان و دادن فرصت براى جبران اشتباهات، همه مظاهر رحمت و مهربانى اوست. [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  رعنا سليمان عباسي - آشنایى با قرآن جلد ۲/متفکر شهید استاد مرتضى مطهرى
قبلا درباره این کلمه تا اندازه‏اى بحث کردیم و اینک اضافه مى‏کنیم که توصیف پرورگار به این دو صفت معرفت بسیار کامل مى‏خواهد. زیرا رحمن یعنى آنکه رحمتش فراوان است، و نه آن مقدار که تنها، از کلمه فراوان مى‏فهمیم بلکه یعنى آنکه همه هستى از ناحیه اوست و هر چه از او بپرسد رحمت و نیکوست. و رحیم یعنى آنکه فیضش دائما به انسانها مى‏رسد.
این دو صفت، اولى مربوط به نظام هستى است و دومى مربوط به عالم خاص انسانهاست. براى توصیف پروردگار به صفت اول، آنقدر عرفان عمیق براى بنده لازم است که جهان را سراسر رحمت‏اندر رحمت ببینند و فکر ثنویت را از خود دور کنند و پدیده‏هاى جهان را به خیر و شر تقسیم نکند، و بلکه سراسر هستى را بدلیل آنکه ناشى از اوست‏یک کاسه خیر و رحمت محض بداند. و این همان مسئله‏اى است که در عدل الهى مطرح است.
این نکته‏اى است که دائما، عبد باید با خویش بازگو کند چنانکه در دعاهاى وارده به آن سفارش شده است. و در دعائى بعد از تکبیر پنجم از تکبیرهاى مستحبى قبل از نماز چنین آمده است:
لبیک و سعدیک و الخیر فى یدیک و الشر لیس الیک...
بنده نمازگزار خود را بجاى اولیاء خدا گذاشته که پروردگار او را خوانده و مى‏گوید: آمدم، آمدم، آمدم، برضایت و به تعبیر رساتر، به سر آمدم!الخیر فى یدیک، خیر منحصرا در دست توست، و الشر لیس الیک و شر به تو بازنمى‏گردد!
خدا را به صفت رحمان شناختن، به معنى شناختن جهان است به عنوان مظهر تام حکمت بالغه الهى و نظام اتم پروردگار. و در هنگام ستایش الله به این صفت، چنان دیدى انسان باید داشته باشد که نظام خیر است. نظام رحمت است. نظام نور است. شر، نقمت و ظلمت امور نسبى و غیرحقیقى مى‏باشد. بدیهى است که هر اندیشه خامى نمى‏تواند مدعى گردد که من چنین دیدى از جهان دارم. و انسان با زور و تعبد هم نمى‏تواند چنان دیدى در خود ایجاد کند. اینکه قرآن از ما مى‏خواهد که خدا را با این صفات ثناگوئیم، مى‏خواهد او را و جهان را بدینگونه بشناسیم، و اینگونه شناختن فرع این است که از راه صحیح عقلانى و برهانى مطالب شامخ را درک کنیم. این‏ها به طور ضمنى دعوت بع تفکر در مسائل الهیات و تایید امکان چنین معرفت‏هائى است.
و اما صفت دوم که صفت رحیم است، در اینجا نیز باید بگوئیم که شناخت «الله‏» به این صفت مستلزم آن است که انسان به مقام و موقعیت‏خودش در میان موجودات عالم شناخت کامل داشته باشد.
امتیازى که انسان در میان موجودات دارد اینستکه فرزند بالغ این جهان است!! فرزند نابالغ این خانواده که تحت قیومیت و سر پرستى اجبارى پدر و مادر باشد، نیست. بلکه از نظر عقل و خرد به آن درجه از رشد رسیده که به او گفته‏اند باید خودت راه را انتخاب کنى! در حالى که موجودات دیگر تحت تکفل جبرى عوامل این عالمند، این انسان است که بدلیل رشد عقلى او، آزادى و اختیار دارد و مى‏تواند از دو راه یکى را انتخاب کند.
انا هدیناه السبیل اما شاکرا و اما کفورا (سوره دهر آیه 3)
راه راست و کج هر دو در جلو انسان قرار گرفته، اگر انسان راه راست و صراط مستقیم حق را بپماید آن وقت است که یک نوع رحمت و عنایت‏خاصى از ناحیه خدا شامل حالش مى‏گردد و گوئى عالم به گونه‏اى ساخته‏شده که هر کس راه خدا را برود، پروردگار او را مدد مى‏کند، راهنمایى و هدایتش مى‏کند (و الذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا) دلش را نور بخشیده و قلبش را نیرو مى‏دهد، اسباب و وسائل را براى راهش مهیا مى‏سازد، رزق «من حیث لایحتسب‏» به او مى‏رساند، و بالاخره به مرحله‏اى مى‏رسد که احساس مى‏کند بمرحله داد و ستد با خداى خویش رسیده است چون مى‏بیند هر چه که او در کردار خالصانه‏تر رفتار مى‏کند، عنایات الهى بیشتر شامل حالش مى‏گردد. در این وقت است که بنده به مرحله رضا و تسلیم رسیده است
[ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  آسيه افشار - پرتوی از قرآن- سید محمود طالقانی
تکرار کلمه الرحمن الرحیم، پس از رب العالمین، لطف مخصوصى دارد: که ربوبیت حق از جهت قهر و غلبه و فشار بر موجودات نیست بلکه از جهت دو رحمت عام و خاص است که موجودات در پرتو این دو نوع رحمت پرورش مى‏یابند و هر مربى و معلم و حاکمى آن گاه تربیتش بثمر میرسد که با مهر و محبت باشد و نظام تربیت خلق با خالق و انسان و جهان هم آهنگ شود.
پس اگر بسم اللَّه جزء سوره هم باشد این کلمه در حقیقت تکرار نیست. در بسم اللَّه که آغاز است رحمان و رحیم وصف بلا واسطه اسم ذات مى‏باشد و در سوره حمد وصف با واسطه ربوبیت است که مقیدتر و محدودتر میشود.
رحمت در انسان عاطفه و احساس لطیفى است که منشأ حس کمک و خیر اندیشى و خیر خواهى گردد و از انجام تقاضاى این عاطفه بدون نظر بپاداش لذت برد، و درباره خداوند از جهت آثار و ظهور رحمت است، نه تأثر و انفعال، این عاطفه خیر یا خوى انسانى مانند دیگر استعدادها و فضائل در ضمیر انسان نهفته است توجه بمبدء رحمت و آثار آن و تکرار این کلمه این عاطفه را بیدار مى‏سازد و بکار مى‏اندازد تا آنکه قلبش سرچشمه رحمت میگردد و از زبان و عملش بسوى دیگران جارى میشود، اثر تکرار و تذکر همه صفات و نامهاى خداوند همین است که معنا و حقیقت آن در انسان مستعد ظهور مینماید. [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  حسين صادقي - برگزیده تفسیر نمونه جلد1 صفحه 30
معنى «رحمن» و «رحیم» و همچنین تفاوت میان این دو کلمه را در تفسیر «بسم اللّه» خواندیم. نکتهاى که باید اضافه کنیم این است که این دو صفت در نمازهاى روزانه ما حد اقل 30 بار تکرار مىشوند (در هر یک از دو رکعت اول نماز دوازده بار) و به این ترتیب 60 مرتبه خدا را به صفت رحمتش مىستائیم. و این درسى است براى همه انسانها که خود را د
ر زندگى بیش از هر چیز به این اخلاق الهى متخلق کنند.
به علاوه اشارهاى است به این واقعیت که اگر ما خود را عبد و بنده خدا مىدانیم مبادا رفتار مالکان بىرحم نسبت به بردگانشان در نظرها تداعى شود.
نکته دیگر اینکه «رحمان و رحیم» بعد از «رَبِّ الْعالَمِینَ» اشاره به این است که ما در عین قدرت نسبت به بندگان خویش، با مهربانى و لطف رفتار مىکنیم. [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  منتظر منتظر - نسیم حیات
خداوند هستی بخش و مهربان است هم در این عالم و هم در آخرت نه این که در این دنیا رحیم باشد و در آخرت خیر نه اینگونه نیست همانطور که امام حسین علیه السلام در دعای عرفه خداوند را (یا رحمن الدنیا و الآخره و رحیمهما میخواند و رحیم هم در دنیا و هم در آخرت کاربرد دارد... [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  محمدرضا زارع
ترجمه: گسترده مهرِ بنده نواز
مفهوم: چشم امید دوختن به پروردگار یکتا- اظهار امیدواری به او- امیدوارانه قدم در راه او نهادن- به راه افتادن عبد امیدوار به شوق یافتن معبود گسترده مهر بنده نواز- آغاز جستجوی "الله" ِ رب العالمین به عنوان تنها پناهگاه پرمهر و مطمئن.
هنگامی که انسان از میان هزاران معبود دروغین و نالایق گذر کرد و نشانی از یک معبود راستین و شایسته یافت و قصد او کرد و به سویش متمایل گشت و به شایستگی و بی همتایی آن معبود تازه یافته اقرار کرد، چشمه ی امیدی در او می جوشد که او را به حرکت وا می دارد. حرکتی به سوی آن معبود بی همتای تازه یافته. در این حرکت امیدوارانه، انسان امید خود را با ستودن پروردگار به صفت "رحمن" بروز می دهد ولی بلافاصله قدم نزدیکتر می نهد و صفت "رحیم" را نیز به آن می افزاید. بدین ترتیب رهروی مبتدی همچون کودکی شرمسار، قدم به قدم خود را به پروردگار خویش نزدیکتر می سازد.
انسان در مقام "الرحمن الرحیم" مانند غریبی است که به خوان کریمی بزرگوار و مهربان می رسد. او ابتدا با کمرویی و احساس حقارت، تنها به نشستن در گوشه ی دوردستی از خوان او دل خوش می کند، اما بلافاصله طمع دوستی و صمیمیت با آن کریم مهربان او را بر آن می دارد که نزدیکتر آید و در صف دوستان او بنشیند و خود را یکی از آنان به حساب آورد.
از ویژگیهای انسان در این مقام، معرفت کم و شوق بسیار است که از او رهروی عجول و پرخطا می سازد و موجب می شود که افتان و خیزان قدم برداشته و در روند او در سیر به سوی خدا شدت و ضعف به وجود آید. به عبارت دیگر، انسان در این مرحله گاه در مدتی کوتاه، راهی دراز به سوی خدا می پیماید و گاه در مدتی دراز گامی کوچک بر می دارد، اما تجربه ی تلخ و شیرین همین شدتها و ضعفها، و همین فرازها و نشیبهاست که رهرو را به معرفتی گرانقدر رهنمون می شود، و آن معرفت این است که رهروی راه خدا باید امید را با بیم و اشتیاق را با صبر بیامیزد تا عشقش به فرجامی نیک بیانجامد. [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
1) رمضانی (داور) : لطفا منبع را ذکر کنید.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.