از آیه: تا آیه:
انتخاب سوره :
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، شما هم می توانید پیام ای در سايت ثبت کنید، تا با نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود.
  داستان حضرت زکریا (علیه السلام) در قرآن
2) خدای تعالی زکریا (علیه السلام) را در کلام خود به صفت نبوت و وحی توصیف نموده است و نیز در اول سوره مریم او را به عبودیت و در سوره انعام در عداد انبیایش شمرده است و از صالحینش و از مجتبینش خوانده است که عبارتند از مخلصون و همچنین از مهدیونش دانسته است.
تاریخ زندگیش: قرآن کریم از تاریخ زندگی آن جناب غیر از دعای او در طلب فرزند و استجابت دعایش و تولد فرزندش حضرت یحیی (علیه السلام) چیزی نیاورده است و این قسمت از زندگی آن جناب را بعد از نقل سرگذشتش با حضرت مریم (علیها سلام) که چگونه عبادت می کند و چگونه خداوند کرامت ها را به او داده است نقل کرده است.
در این قسمت فرمود: «حضرت زکریا (علیه السلام) متکفل امر حضرت مریم (علیها سلام) شد، چون حضرت مریم (علیها سلام) پدرش عمران را از دست داده بود و چون بزرگ شد از مردم کناره گیری کرد و در محرابی که در مسجد به خود اختصاص داده بود مشغول عبادت شد و تنها حضرت زکریا (علیه السلام) به او سر می زد و هر وقت به محراب او می رفت می دید نزد او رزقی آماده است می پرسید این غذا را چه کسی برایت آورده؟ می گفت: این از ناحیه خدای تعالی است که خدای تعالی به هر که بخواهد بدون حساب روزی می دهد.
در اینجا طمع زکریا به رحمت خداوند تحریک شد، خدای خود را خواند و از او فرزندی از همسرش درخواست نمود و ذریه طیبه ای مسألت کرد و با اینکه او خودش مردی سالخورده و همسرش زنی نازا بود دعایش مستجاب شد و درحالیکه در محراب خود به نماز ایستاده بود ملائکه ندایش دادند: «ای زکریا خدای تعالی تو را به فرزندی که اسمش یحیی است بشارت می دهد» حضرت زکریا (علیه السلام) برای اینکه قلبش اطمینان یابد و بفهمد این ندا از ناحیه خداوند بوده است و یا از جای دیگر پرسید: پروردگارا آیتی به من بده که بفهمم این ندا از تو بود، خطاب آمد آیت و نشانه تو این است که سه روز زبانت از تکلم با مردم بسته می شود و سه روز جز با اشاره و رمز نمی توانی سخن بگویی و همین طور هم شد، از محراب خود بیرون شده و نزد مردم آمد و به ایشان اشاره کرد که صبح و شام تسبیح خدا گوئید و خدا همسر او را اصلاح نموده و یحیی را بزائید» (سوره آل عمران، آیات 37- 41، سوره مریم، آیات 2- 11، سوره انبیا، آیات 89- 90).
قرآن کریم درباره سرانجام و مال امر او و چگونگی درگذشتش چیزی نفرموده است ولی در اخبار بسیاری از طرق شیعه و سنی آمده است که قومش او را به قتل رساندند، به این صورت که وقتی تصمیم گرفتند او را بکشند او فرار کرد و به درخت پناهنده شد، درخت شکافته شد و او در داخل درخت قرار گرفت و درخت به حال اولش برگشت، شیطان ایشان را به نهانگاه وی خبر داد و گفت که باید درخت را اره کنید، ایشان همین کار را کردند و آن جناب را با اره دو نیم نمودند و به این وسیله از دنیا رفت.
در بعضی از روایات آمده است که سبب کشتن وی این بود که او را متهم کردند که با حضرت مریم (علیها سلام)عمل منافی عفت انجام داده است و از این راه حضرت مریم (علیها سلام) به حضرت عیسی (علیه السلام) حامله شده است و دلیلشان این بود که غیر از حضرت زکریا (علیه السلام) کسی به حضرت مریم (علیها سلام) سر نمی زد. جهات دیگری نیز روایت شده است (بحار الانوار، ج 14، ص 179). [ نظرات / امتیازها ]
منبع : ترجمه المیزان، ج 14، ص: 34 و 35 قالب : تاریخی موضوع اصلی : داستان حضرت زکریا (علیه السلام) گوینده : علامه طباطبایی
  بلاغت قرآن
4) در تکرار کلمه (رب) و قرار دادن آن بین اسم (کان) و خبرش در جمله (وَ لَمْ أَکُنْ بِدُعائِکَ رَبِّ شَقِیًّا) بلاغتی است که ممکن نیست با هیچ مقیاسی اندازه گیری نمود و همچنین در نظیر آن، یعنی جمله (وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا). [ نظرات / امتیازها ]
منبع : ترجمه المیزان، ج 14، ص: 8 قالب : اعتقادی موضوع اصلی : قرآن کریم گوینده : علامه طباطبایی
  داستان حضرت زکریا (علیه السلام) در قرآن
2) خدای تعالی زکریا (علیه السلام) را در کلام خود به صفت نبوت و وحی توصیف‏ نموده است و نیز در اول سوره مریم او را به عبودیت و در سوره انعام در عداد انبیایش شمرده است و از صالحینش و از مجتبینش خوانده است که عبارتند از مخلصون و همچنین از مهدیونش دانسته است.
تاریخ زندگیش: قرآن کریم از تاریخ زندگی آن جناب غیر از دعای او در طلب فرزند و استجابت دعایش و تولد فرزندش حضرت یحیی (علیه السلام) چیزی نیاورده است و این قسمت از زندگی آن جناب را بعد از نقل سرگذشتش با حضرت مریم (علیها سلام) که چگونه عبادت می ‏کند و چگونه خداوند کرامت ها را به او داده است نقل کرده است.
در این قسمت فرمود: «حضرت زکریا (علیه السلام) متکفل امر حضرت مریم (علیها سلام) شد، چون حضرت مریم (علیها سلام) پدرش عمران را از دست داده بود و چون بزرگ شد از مردم کناره ‏گیری کرد و در محرابی که در مسجد به خود اختصاص داده بود مشغول عبادت شد و تنها حضرت زکریا (علیه السلام) به او سر می ‏زد و هر وقت به محراب او می ‏رفت می ‏دید نزد او رزقی آماده است می ‏پرسید این غذا را چه کسی برایت آورده؟ می ‏گفت: این از ناحیه خدای تعالی است که خدای تعالی به هر که بخواهد بدون حساب روزی می ‏دهد.
در اینجا طمع زکریا به رحمت خداوند تحریک شد، خدای خود را خواند و از او فرزندی از همسرش درخواست نمود و ذریه طیبه ‏ای مسألت کرد و با اینکه او خودش مردی سالخورده و همسرش زنی نازا بود دعایش مستجاب شد و درحالیکه در محراب خود به نماز ایستاده بود ملائکه ندایش دادند: «ای زکریا خدای تعالی تو را به فرزندی که اسمش یحیی است بشارت می ‏دهد» حضرت زکریا (علیه السلام) برای اینکه قلبش اطمینان یابد و بفهمد این ندا از ناحیه خداوند بوده است و یا از جای دیگر پرسید: پروردگارا آیتی به من بده که بفهمم این ندا از تو بود، خطاب آمد آیت و نشانه تو این است که سه روز زبانت از تکلم با مردم بسته می ‏شود و سه روز جز با اشاره و رمز نمی ‏توانی سخن بگویی و همین طور هم شد، از محراب خود بیرون شده و نزد مردم آمد و به ایشان اشاره کرد که صبح و شام تسبیح خدا گوئید و خدا همسر او را اصلاح نموده و یحیی را بزائید» (سوره آل عمران، آیات 37- 41، سوره مریم، آیات 2- 11، سوره انبیا، آیات 89- 90).
قرآن کریم درباره سرانجام و مال امر او و چگونگی درگذشتش چیزی نفرموده است ولی در اخبار بسیاری از طرق شیعه و سنی آمده است که قومش او را به قتل رساندند، به این صورت که وقتی تصمیم گرفتند او را بکشند او فرار کرد و به درخت پناهنده شد، درخت شکافته شد و او در داخل درخت قرار گرفت و درخت به حال اولش برگشت، شیطان ایشان را به نهانگاه وی خبر داد و گفت که باید درخت را اره کنید، ایشان همین کار را کردند و آن جناب را با اره دو نیم نمودند و به این وسیله از دنیا رفت.
در بعضی از روایات آمده است که سبب کشتن وی این بود که او را متهم کردند که با حضرت مریم (علیها سلام)عمل منافی عفت انجام داده است و از این راه حضرت مریم (علیها سلام) به حضرت عیسی (علیه السلام) حامله شده است و دلیلشان این بود که غیر از حضرت زکریا (علیه السلام) کسی به حضرت مریم (علیها سلام) سر نمی ‏زد. جهات دیگری نیز روایت شده است (بحار الانوار، ج 14، ص 179). [ نظرات / امتیازها ]
منبع : ترجمه المیزان، ج‏14، ص: 34 و 35 قالب : تاریخی موضوع اصلی : داستان حضرت زکریا (علیه السلام) گوینده : علامه طباطبایی
  بلاغت قرآن
4) در تکرار کلمه (رب) و قرار دادن آن بین اسم (کان) و خبرش در جمله (وَ لَمْ أَکُنْ بِدُعائِکَ رَبِّ شَقِیًّا) بلاغتی است که ممکن نیست با هیچ مقیاسی اندازه‏گیری نمود و همچنین در نظیر آن، یعنی جمله (وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا). [ نظرات / امتیازها ]
منبع : ترجمه المیزان، ج‏14، ص: 8 قالب : اعتقادی موضوع اصلی : قرآن کریم گوینده : علامه طباطبایی
  mohajeri - مهديه تک فلاح
2) کلمات رحمت رب عبد سنخیت معنایی با یکدیگر دارند.اوج عاطفه ومحبت در این ایه حس میشود. [ نظرات / امتیازها ]
منبع : قالب : لغوی موضوع اصلی : دوستی- حب- محبت- تولی- دوست- محب گوینده : مهدیه تک فلاح
  mohajeri - مهديه تک فلاح
3) با رب باید خفی سخن گفت .نه به این معنا که بلند دعا نکنیم بلکه باید این ویژگی را داشته باشد که در درون گفتگو صدق کند حال دیگران متوجه باشند یا خیر.این ایه چه بسا در مقام بیان شیوه درست گفتگو با خداست. [ نظرات / امتیازها ]
منبع : قالب : تفسیری موضوع اصلی : سنت‌های خداوند گوینده : مهدیه تک فلاح
  mohajeri - مهديه تک فلاح
6) این ایه به نیکوترین صفتی که فرزندان انسان میتوانند داشته باشند اشاره می کند .رضی از طرف خدا باشند. [ نظرات / امتیازها ]
منبع : قالب : اخلاقی موضوع اصلی : اخلاق خوب گوینده : مهدیه تک فلاح
  قرانی - مسلم ازادبخت
1) باسلام.با مراجعه به سوره ای مریم وزمانی که حضرت مریم در زیر آن درخت خرما زایمان میکنن وقتی که حضرت مریم از شدت درد و گرسنگی به خدا پناه میبره و خداوند اگر اراده کند درهمان لحظه انواع غذاهای پاک و خوشمزه را در اختیار حضرت مریم قرار میدهد اما خداوند این کار را نکرد وبه حضرت مریم دستور داد که ان درخت که در زیر ان قرار دارد تکان بدهد تا خرما از بالای درخت به زمین بیفتد و ان را بخور.از این داستان به این نتیجه میرسیم که تا انسان زحمت نکشد خداوند به او هیچ نعمتی نخواهد داد همان طور که به حضرت مریم وحی کرد تو زحمت بکش درخت رو تکان بده تا منم خرما از درخت برای تو زمین اندازم.در نتیجه به این نتیجه میرسیم که خداوند حتی به بنده های خاص خود هم بدونه اینکه زحمت بکشند هیچ نعمتی نمیدهد.و میشه گفت از ما حرکت از خدا برکت [ نظرات / امتیازها ]
منبع : قالب : تفسیری موضوع اصلی : عمل انسان گوینده : مسلم ازادبخت
  پیام - منصور حميل پور
2) 1- یادآورى نعمت‏هاى ویژه خداوند، عامل محبّت الهى است. «ذکر رحمت ربّک»
2- یاد اولیاى خدا یک ارزش است. «ذکر... زکریّا» [ نظرات / امتیازها ]
منبع : تفسیر نور قالب : تفسیری موضوع اصلی : داستان حضرت مریم (سلام الله علیها) گوینده : منصور حمیل پور