(و ترکنا فیها ایه للذین یخافون العذاب الالیم ): (و آن قریه را نشانه ای باقی گذاشتیم برای کسانی که از عذاب دردناک می ترسند)(خطب ) یعنی امر عظیم و مهم .معنای آیات روشن است و نظیر آن در سوره های دیگر بوده ، ابراهیم از فرشتگان می پرسد که بدنبال چه کار مهمی آمده اید؟ و آنها به ابراهیم می گویند که ما بسوی قوم گنه کار لوط ارسال شده ایم برای آنکه بر سرشان گلی که چون سنگ محکم باشد رهاکنیم ، سنگهایی که همه در نزد پروردگارت نشاندارند و برای هلاکت آنها نشان گذاری شده اند.(بعد از این گفتگو ملائکه به نزد لوط ع می روند و مردم به قصد عمل سوء به خانه لوط ع هجوم می برند)، آنگاه ملائکه که به امر خدا به لوط و خانواده اش که تنهامؤمنان آن دیار بودند دستور خروج از قریه را می دهند، تا مقدمه هلاکت گنه کاران آماده شود. و سپس به امر خدا آن قریه را زیر و رو کرده و اهلش را هلاک نمودند وخداوند در انتها می فرماید تنها چیزی که ما در آنجا باقی گذاشتیم آیت و نشانه عبرتی بود که تا از مشاهده آثار عذاب کسانی که از عذاب دردناک بیم دارند، عبرت بگیرند. [ نظرات / امتیازها ]