از آیه: تا آیه:
انتخاب سوره :
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، شما هم می توانید تفسیر ای در سايت ثبت کنید، تا با نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود.
 » تفسیر المیزان - خلاصه
(ما اصاب من مصیبه الا باذن الله و من یؤمن بالله یهد قلبه والله بکل شی ء علیم ):(هیچ مصیبتی نمی رسد مگر به اذن خدا و کسی که به خدا ایمان آورد، خداقلبش را هدایت می کند و خدا به هر چیز داناست )(مصیبت ) یعنی صفت و حالتی که در اثر برخورد حادثه به انسان دست می دهد ولی اغلب در مورد حوادث ناگوار بکار می رود.و(اذن )به معنای اعلام رخصت و عدم مانع است و ملازم با آگهی اذن دهنده نسبت به عملی است که اجازه آن را صادر می کند و در اینجا به معنای اذن تکوینی می باشد،(یعنی بکار انداختن اسباب یا برداشتن موانعی که بر سر راه تأثیر سببی از اسباب است )،مثلا آتش پنبه را می سوزاند به شرطی که رطوبت بین آن و بین پنبه فاصله نباشد و در این مثال رفع رطوبت و رفع فاصله موجب سوختن پنبه توسط آتش می شود و این همان اذن تکوینی است که غیر از اذن تشریعی می باشد، لذا در حقیقت آیه شریفه می خواهدبفرماید: هیچ سببی بدون اذن خدا در مسبب خود اثر نمی کند و هیچ حادثه و واقعه ای رخ نمی دهد مگر به علم و مشیت الهی ، پس هر مصیبت و حادثه ناگواری که به انسان برسد، به اذن خداست ، اما اذن تکوینی نه تشریعی ، بنابراین اذن خدا در باره وقوع بلایا به معنای جواز آن نیست ، مثلا ممکن است مصیبتی که به انسان می رسد ظلمی ازناحیه یک ظالم باشد و این ظلم هر چند که به قدرت الهی و به اذن تکوینی او واقع شده ، یقینا از نظرتشریعی ممنوع است و شرع به آن اذن نداده است ، به همین دلیل است که صبر در برابربعضی از مصائب جائز نیست ، بلکه واجب است انسان در برابر آن مقاومت کند، مثل ظلمهایی که در عرض و ناموس و یا جان آدمی واقع می شود، پس آن مصائبی که قرآن مردم را به صبر در برابر آن دعوت نموده ، مصائبی است عمومی از قبیل مرگ و میر وبیماری و... اما سایر مصائبی که اختیار انسانها را در آن مدخلیت دارد، واجب است که فرد به مقدار توانایی در دفع آن بکوشد.در ادامه می فرماید: هر کس به خدا ایمان بیاورد، خدا دلش را هدایت و راهنمایی می کند، یعنی اقرار و اعتراف به اینکه الله تعالی خالق و مدبر و یگانه معبود هستی است ،موجب می شود که نفس انسان بسوی این حقایق متوجه شود و دریابد که همه اسباب عالم در تأثیر خود محتاج به اذن الهی هستند و هیچ حادثه ای رخ نمی دهد مگر به علم ومشیت پروردگار، پس آنچه او بخواهد برسد، ممکن نیست که دفع شود و آنچه اونخواهد، ممکن نیست که واقع شود و همین اعتقادات قلب و نفس انسان را آرامش وطمأنینه می بخشد بطوریکه دیگر دچار اضطراب نمی شود، چون می داند که اسباب ظاهری استقلالی در تأثیر ندارند، وخدا به همه چیز آگاه است ، لذا بدون مصلحت هیچ حادثه ناگواری را پدید نمی آورد. [ نظرات / امتیازها ]
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  عبد بائس - تفسیر نمونه
در این آیه به یک اصل کلى در مورد مصائب و حوادث دردناک این جهان اشاره مى کند، شاید از این جهت که همیشه وجود مصائب دستاویزى براى کفار در مورد نفى عدالت در این جهان بوده است ، و یا از این نظر که در راه تحقق ایمان و عمل صالح همیشه مشکلاتى وجود دارد که بدون مقاومت
در برابر آنها مؤ من به جائى نمى رسد، و به این ترتیب رابطه این آیات با آیات گذشته روشن مى شود.
نخست مى فرماید: ((هیچ مصیبتى رخ نمى دهد مگر به اذن خدا)) (ما اصاب من مصیبة الا باذن الله ).
بدون شک همه حوادث این عالم به اذن خدا است ، چرا که به مقتضاى ((توحید افعالى )) در تمام عالم هستى چیزى بدون اراده حق تحقق نمى یابد، ولى از آنجا که مصائب همیشه به صورت یک علامت استفهام در اذهان جاى داشته بالخصوص روى آن تکیه شده است .
البته منظور از اذن در اینجا همان اراده تکوینى خداوند است ، نه اراده تشریعى .
در اینجا سؤ ال مهمى مطرح است و آن اینکه : بسیارى از این مصائب به وسیله ظلم ظالمان و اراده جباران رخ مى دهد، و یا اینکه خود انسان بر اثر کوتاهى و ندانم کارى ، و یا ارتکاب خلاف ، گرفتار آن مى شود، آیا اینها همه به اذن خدا است ؟!
در پاسخ این سؤ ال باید گفت از مجموع آیاتى که درباره مصائب در قرآن مجید آمده است برمى آید که مصائب بر دوگونه است : مصائبى که با طبیعت زندگى انسان سرشته شده ، و اراده بشر کمترین تاثیرى در آن ندارد، مانند مرگ و میر و قسمتى از حوادث دردناک طبیعى .
دوم مصائبى که انسان به نحوى در آن نقشى داشته است .
قرآن درباره دسته اول مى گوید همه به اذن خدا روى مى دهد، و درباره قسم دوم مى گوید به خاطر اعمال خودتان دامانتان را مى گیرد!
بنابراین کسى نمى تواند به این بهانه که تمام مصائب از سوى خدا است در مقابل ظالمان سکوت کرده ، به مبارزه برنخیزد، و نیز نمى تواند به این بهانه دست از مبارزه با بیماریها و آفات و مبارزه با فقر و جهل بردارد.
البته در اینجا نکته دیگرى نیز وجود دارد و آن اینکه حتى در مصائبى که خود انسان در آن نقشى دارد تاءثیر این اسباب از ناحیه خداوند و به اذن و فرمان او است که اگر او اراده کند هر سببى بى رنگ و بى اثر مى شود.
سپس در دنباله آیه به مؤ منان بشارت مى دهد که ((هر کس به خدا ایمان آورد، خدا قلبش را هدایت مى کند)) (آنچنانکه در برابر مصائب زانو نزند، ماءیوس نشود جزع و بیتابى نکند) (و من یؤ من بالله یهد قلبه ).
این هدایت الهى هنگامى که به سراغ انسان آید در نعمتها شاکر باشد و در مصیبتها صابر، و در برابر قضاى الهى تسلیم .
البته هدایت قلبى معنى وسیعى دارد که ((صبر)) و ((شکر)) و ((رضا)) و ((تسلیم )) و ((گفتن انالله و اناالیه راجعون )) هر کدام یکى از شاخه هاى آن است ، و اینکه بعضى از مفسران خصوص ‍ یکى از این موضوعات را نقل کرده اند در حقیقت تمام مفهوم آیه نیست بلکه بیان مصداق روشن است ، و در پایان آیه مى فرماید: ((خداوند به همه چیز دانا است )) (و الله بکل شى ء علیم ).
این تعبیر مى تواند اشاره اجمالى به فلسفه مصائب و بلاها باشد که خداوند روى علم و آگاهى بى پایانش براى تربیت بندگان و اعلام بیدارباش و مبارزه با هرگونه غرور و غفلت گهگاه در زندگانى آنها مصائبى ایجاد مى کند، تا به خواب فرو نروند و موقعیت خویش را در دنیا فراموش نکنند، و دست به طغیان و سرکشى نزنند. [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.