6) اى پیامبر، این کافران برایشان یکسان است، چه هشدارشان دهى یا هشدارشان ندهى، ایمان نمى آورند. 7) خدا بر دل ها و گوش هایشان مهر نهاده است، زیرا بر دیدگانشان پرده اى بوده است پس نه خود مى توانند حق را درک کنند و نه با هدایت دیگران به راه مى آیند، و براى آنان عذابى بزرگ خواهد بود.
8) و از مردم کسانى اند که مى گویند: به خدا و روز رستاخیز ایمان آورده ایم، در حالى که مؤمن نیستند.
9) با خدا و کسانى که ایمان آورده اند سخت نیرنگ مى بازند، ولى جز خود را فریب نمى دهند، و این را درنمى یابند.
10) در دل هایشان بیمارى شک و تردید نهفته بود، از این روى به نفاق خو گرفتند، و خدا به کیفر آن بر بیماریشان افزود. و براى آنان به سبب این که دروغ مى گفتند، عذابى دردناک خواهد بود.
11) و چون به آنان گفته شود: در زمین فساد نکنید، گویند: جز این نیست که ما اصلاحگریم.
12) بدانید که آنان فسادگرند، ولى خود درنمى یابند.
13) و چون به آنان گفته شود: شما نیز همان گونه که مردم ایمان آورده اند ایمان بیاورید، گویند: آیا چنان که بى خردان ایمان آورده اند ایمان بیاوریم ؟ بدانید که آنان خود بى خردند، ولى نمى دانند.
14) و چون با کسانى که ایمان آورده اند برخورد کنند، گویند: ایمان آورده ایم، و چون نزد سرانِ شرور خود روند و با آنان خلوت کنند، گویند: ما با شماییم، جز این نیست که ما مؤمنان را به مسخره گرفته ایم.
15) خداست که آنان را به مسخره مى گیرد و آنان را مدد مى دهد که همواره در طغیانشان سرگردان بمانند.
16) اینان کسانى اند که گمراهى را به بهاى هدایت خریده اند، از این رو داد و ستدشان سودى نکرده و رهیافته نبوده اند.