6) شرابشان از چشمه اى است که بندگان خالص خدا از آن مى نوشند; چشمه اى که آن را خود در بهشت مى شکافند و جاریش مى سازند .7) ] بخشى از سرگذشت آن نیکان بدین قرار است : [ آنان به نذر خود وفا کردند و از روز قیامت که شرّ آن فراگیر و عذابش بى نهایت است ، ترسیدند .
8) و غذایى را که از شدّت احتیاج ، آن را دوست مى داشتند ، به مسکین و یتیم و اسیر عطا کردند .
9) و گفتند : جز این نیست که شما را براى خشنودى خدا اطعام مى کنیم ، نه از شما عِوضى مى خواهیم و نه انتظار سپاس و ثنایى داریم .
10) زیرا ما از روز قیامت که از سوى پروردگارمان تحقق خواهد یافت مى ترسیم; روزى که در اثر سختى هایش چهره هایى در هم کشیده مى شود و روزى که بى نهایت دشوار است .
11) پس خداوند مقرّر داشت که آنان را از شرّ و رنج آن روز در امان دارد و شادابى و خرسندى را برایشان به ارمغان آرد .
12) و بهشت و پرنیان را به پاداش این که بر اطاعت خدا و در برابر گزندها و مصیبت ها شکیبایى ورزیدند پاداششان دهد .
13) در بهشت بر پشتى ها تکیه مى زنند . در آن جا نه خورشیدى مى بینند تا از گرماى آن آزرده شوند و نه سرمایى تا از سردى اش به ستوه آیند .
14) سایه هایش نزدیک و بر آنها گسترده است و میوه هایش در اختیار آنان نهاده شده است ، به گونه اى که هر نوع میوه اى بخواهند ، بى هیچ رنجى از درخت مى چینند .
15) جام هایى سیمین و تنگ هایى بلورین بر آنان مى گردانند .
16) بلورهایى شفّاف و روشن که گویى از نقره ساخته اند . خدمتکاران ، آنها را در اندازه هایى مطابق میل آنان آورده و به قدر خواسته ایشان در آنها نوشیدنى دلخواه آنان ریخته اند .
17) در آن جا باده اى به آنان مى نوشانند که آمیزه اش زنجبیل است ،
18) از چشمه اى در بهشت که آن را ( سلسبیل ) مى نامند .
19) و براى خدمت به آنان پسرانى هماره شاداب و نوجوان بر گردشان در گردش اند . آن پسران چنان نورانى و با طراوت اند که چون آنان را بنگرى مى پندارى مرواریدى پراکنده اند .
20) و چون در آن جا به نظاره بنشینى ، نعمتى بى حدّ و سلطنتى بزرگ مى بینى .
21) بر اندام بهشتیان جامه هایى سبز رنگ از حریر نازک و دیباى سِتَبر است و به دستواره هایى از نقره آراسته شده اند و پروردگارشان به آنان شرابى مى نوشاند که هر پلیدى را از آنان مى زداید .
22) به آنان گفته مى شود : این براى شما جزایى است بزرگ ، و سعیتان مورد سپاس قرار گرفته است .
23) اى پیامبر ، ما خود ، قرآن را چنان که باید بر تو فرو فرستادیم .
24) پس بر حکم پروردگارت که قرآن بیانگر آن است شکیبا باش ، و از مردم ، هیچ گنهکار یا کفرپیشه اى را فرمان مبر .
25) و هر بامداد و عصرگاه با خواندن نماز ، نام پروردگارت را یاد کن .