لیست تفسیر های داريوش بيضايي
از آیه: تا آیه:
انتخاب سوره :
  سوره لیل آیه 5 - تفسیر هفت جلدی جامع قرآن بقلم و جمع آوری مرحوم علامه آیت الله حاج سید ابراهیم بروجردی
فَأَمَّا مَنْ أَعْطی‏ وَ اتَّقی‏ وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنی‏ فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْری‏
در این آیه بیان میکند حال مومنین را اما هر کس عطا کند و احسان نماید و پرهیزکار و خدا نترس باشد و یقین دارد به ثواب و پاداش, ما کار او را سهل و آسان کنیم تا بثواب رسد و توفیق دهیم او را و راه تکلیف را بر او آسان کنیم.
طبرسی ار ابن عباس روایت کرده که آیه فوق در شان ابو دحداح نازل شده سبب نزول آن بود که مردی در خانه یکی از انصار درخت خرمایی داشت بدون اجازه وارد خانه او میشدد چون خرما از درخت میافتاد کودکان انصاری از آن میخوردند, صاحب درخت با انگشتش خرما را از دهان کودکان بیرون می آورد و انصاری شکایت صاحب درخت را به پیغمبر اکرم(ص) نمود و آنحضرت دستور داد او را حاضر کردند فرمود آندرخت را بمن بفروش بدرختی در بهشت گفت نمیفروشم فرمود به باغی در بهشت بفروش عرض کرد نمیفروشم, ابوحداح آندرخت را از آن مرد بچهل درخت خرما خرید, حضور پیغمبر آمد عرض کرد ای رسول خدا درخت را از آن مرد خردیداری کردم تقدیم حضورت مینمایم در عوض درختی در بهشت بمن مرحمت فرمایید حضرت فرمود سعی و کوشش مردم مختلف است سعی ابودحداح برای آخرت و سعی صاحب درخت برای دنیا است.
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره لیل آیه 1 - تفسیر هفت جلدی جامع قرآن بقلم و جمع آوری مرحوم علامه آیت الله حاج سید ابراهیم بروجردی
قوله تعالی (وَ اللَّیْلِ إِذا یَغْشی‏ وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّی وَ ما خَلَقَ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثی‏ إِنَّ سَعْیَکُمْ لَشَتَّی)
پروردگار در این آیات سوگند یاد کرد بشب تار چون روز را فرا گیرد و جهانرا در پرده سیاه بپوشاند و بروز چون روشن شود و نیز قسم یاد کرد بذات مقدس خود و مخلوقات عالم را نر و ماده آفرید برای تناسل و توالد و سعی و کوشش مکلفین و مردم مختلف است بعضی سعی میکنند که خود را از آتش دوزخ آزاد کنند و یعض دیگر سعی میکنند گردن خود را به ببندند به طایفه ای کوشش میکنند در نجات خود و طایفه دیگر در هلاک خویش.
پیغمبر اکرم (ص) فرمود مردم دو طایفه هستند یکی آنکه سعی مینماید خوذ را بخرند و آزاد نمایند و دیگر آنکه خود را بفروشد و هلاک کند.
علی بن ابراهیم از محمد بن مسلم روایت کرده که از حضرت باقر (ع) تاُویل آیه فوق سوال نمودم فرمود مراد از لیل اولی و دومی است که پوشید تاریکی جهل و ستم آنها روشنایی امیرالمومنین (ع) را در خلافتیکه برای خودشان تشکیل دادند و حق آن بزرگوار را غصب نمودند و آن حضرت صبر کرد تا دولت آنها بپایان رسید و مقصود از نهار وجود مقدس جضرت قائم آل محمد(ص) است چون ظاهر شود باطل را محو نماید و از بین ببرد و در قرآن خداوند مثلهایی زده برای مردم و مخاطب قرآن پیغمبر اکرم(ص) و ما ائمه هستیم و مثلهای قرآن را جز ما ائمه کسی نمیداند و نمیفهمد و مراد آن است که خداوند لیل را مثال زده بمنافقین و دشمنان آل محمد (ص) و نهار را مثل زده به امیرالمومنین (ع) و اولاد گرام آن حضرت.
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره عنکبوت آیه 1 - تفسیر هفت جلدی جامع قرآن بقلم و جمع آوری مرحوم علامه آیت الله حاج سید ابراهیم بروجردی
الم حرفی از حروف اسم اعظم پروردگار است پیغمبر آن را ترکیب نموده اسم اعظم از آن حاصل میشود..
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره تکاثر آیه 1 - تفسیر هفت جلدی جامع قرآن بقلم و جمع آوری مرحوم علامه آیت الله حاج سید ابراهیم بروجردی
أَلْهاکُمُ التَّکاثُرُ حَتَّی زُرْتُمُ الْمَقابِرَ کَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ ثُمَّ کَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ کَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقینِ لَتَرَوُنَّ الْجَحیمَ ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَیْنَ الْیَقینِ ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعیمِ
مشغول کرد شما را بسیاری اموال و فرزند و قبیله و از یاد خدا و مرگ غافل داشته است تا اینکه بزیارت اهل قبور رفتید و بجای آنکه عبرت بگیرید به قبرهای مردگان خود با هم فخر و مباهات میکردید.
این آیات نازل شده در باره دو قبیله از قریش بنی عبد مناف و بنی سهیل بن عمر و بن مصیص بن کعب آنها با یکدیگر فخر و مباهات میکردند و هر یکی از اینان میگفت اشراف و بزرگان ما بیشترند بنی عبد مناف اشراف حود را شماره کردند و غالب شدند بنی سهیل بآنها گفتند بیایید نت بگورستان برویم و گورها را بشماریم تا بدانید گورهای اشراف ما بیشتر است یا گوره های اشراف شما.
نه چنین است شما از یاد خدا و مرگ غافل هستید بزودی خواهید دانست در گور پس از مرگ چه سختیها در پیش دارید بازهم در قیامت خواهید دانست با چه عذابی روربرو میشوید تکرار آیه برای تاکید است و دیگر اشاره بعذاب و قبر و عذاب و دوزخ است.
امیرالمومنین(ع) فرمود پیش از نزول آیه جماعنی شک داشتند در عذاب قبر چون آیه نازل شد یقین پیدا کردند که در قبر هم انسان را عذاب خواهند کرد آنگاه فرمود اگر بطوریقین میدانستند چه حادثه بزرگی در پیش دارید هرگز در اثر بازیچه دنیا از عالم آخرت غافل نمی شدید البته پس از مرگ دوزخ را مشاهده خواهید کرد آنگاه آنرا بعین یقین یعنی به رای العین خواهید دید.
لطیفه از برای یقین سه مرتبه است علم الیقین و عین الیقین و حق الیقین در این سوره دو مرتبه بیان فرموده یکی علم الیقین چنانکه فرمود لو تعلمون علم الیقین لترون الجحیم و فرمود ثم لترونها عین الیقین و مرتبه سوم را در سوره واقعه بیان نموده در آیه 94 و 95 میفرماید و تسلیه جحیم ان هذا لهو حق الیقین برای توضیح و فرق مراتب سه گانه مثل زدند آنها را بآتش, گفته اند هر چه بتوسط نور آتش دیده میشود بمنزله علم الیقین است و معاینه و دیدن جرم آتش که نوردهنده است بمثابت عین الیقین باشد و تاثیر آتش در آنچه میرسد و میسوزاند و محو میکند و آتش صرف میماند بمثل حق الیقین است و عذاب دوزخ چون از دور دیده میشود بعلم الیقین آنرا دیده و چنانکه از نزدیک ببیند آنرا بعین الیقین دیده و چون داخل دوزخ شود و سوخته گردد بمرتبه حق الیقین دوزخ را مشاهده نموده و روز قیامت باز میپرسند از نعمتهای خداوند که باو عطا فرموده.
ابن بابویه از ابراهیم بن عباس روایت کرده که روزی حضور حضرت رضا(ع) شرفیاب شدم و آنحضرت میفرمود نعمت حقیقی در دنیا وجود ندارد بعضی از فقها حضورش عرض کردند پس معنای آیه ثم لتسئلن یومئذ عن النعیم چیست؟ مگر مراد از این نعمت اظعمه و آب سرد گوارا نیست؟ حضرت رضا(ع) حالش تغییر پیدا کرد و فرمود شما مردم از نزد خود چنین تفسیر میکنید در محضر پدرم مذاکره تفسیر آیه شد بعضی از مردم گفتند مراد آب سرد است و بعض دیگر گفتند خواب گوارا است و طایفه ای عقیده داشتند عیال نیکو و صاحب جمال است, پدرم در غضب شد و فرمود هرگز خداوند از بندگان خود سوال نمیکند آنچه به آنها عطا نموده و منت بر ایشان نمیگذارد منت گذاشتن از مخلوق قبیح است چه رسد بخالق و پروردگار دانا و توانا.
نعیم در این آیه دوستی و ولایت ما اهل بیت پیغمبر است که خداوند را پرستش میکنند از آن پس از سوال کردن توحید و نبوت و هر بنده ای وفات کرد و مراعات نمود موالات بهشتی پیغمبر اکرم(ص) به امیرالمومنین(ع) فرمود یا علی (ع) نخست چیزیکه از انسان پس از مرگش سوال میکنند شهادت لااله الاالله و محمد رسول الله و علی ولی المومنین میباشد هر کس اعتقاد به اینها داشته و اقراربه این سه شهادت کرد اقرار و اعتقاد او میکشاند او را بسوی نعمتهای بهشتی که هرگز نابودی و زوال پذیر برای آنها نیست و از مخالفین ابو نعیم حافظ از صحابه پیغمبر اکرم(ص) معنای نعیم را سوال نمودیم فرمود ولایت علی بن ابیطالب است و حضرت رضا(ع) فرمود شاهد بر اینکه مراد از نعیم ولایت و محبت ما اهل بیت است آیه وقفوهم انهم مسئولون میباشد.
عیاشی از حضرت صادق(ع) روایت کرده که ابوحنیفه از حضرتش سوال کرد معنای آیه را باو فرمود نزد تو چه مراد است عرض کرد قوت طعام و آب, فرمود اگر خداوند موفق کند تو را تا توقف نمایی در قیامت حضور او آیا از تو سوال میکند هر لقمه ایکه خورده ای و چنانچه بخواهد این سوالات را بنماید بطول انجامد, ابوحنیفه گفت پس چیست معنای نعیم فرمود ما اهل بیت همان نعیمی هستیم که خداوند عطا کرد به بندگانش و بسبب ما الفت میگیرند با یکدیگر بعد از اختلافشان و بوسیله ما مهربان کرد مردم را بعد از آنکه با هم دشمن بودند و هدایت کرد آنها را بسوی اسلام و ما نعمتی هستیم که خداوند پرستش میکند از او.
و در حدیثی دیگر آنحضرت فرمود به ابو حنیفه شنیدم که تفسیر کرده ای نعیم را بطعام و شراب نیکو و گوارا عرض کرد بلی و حضرت فرمود اگر کسی تو را دعوت کند بمهمانی و طعام و شراب نیکو وو گوارا بتو بدهد آیا خداوند بخل میکند و از این نعمت از تو سوال میکند؟ عرض کرد پس نعیم چیست؟ فرمود ولایت و محبت ائمه معصومین است از خاصه و عامه.
و بسیار است احادیث اما بهمین چند حدیث اکتفا نمودیم.
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره قارعة آیه 6 - تفسیر هفت جلدی جامع قرآن بقلم و جمع آوری مرحوم علامه آیت الله حاج سید ابراهیم بروجردی
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازینُهُ فَهُوَ فی‏ عیشَةٍ راضِیَةٍ وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازینُهُ فَأُمُّهُ هاوِیَةٌ وَ ما أَدْراکَ ما هِیَهْ نارٌ حامِیَةٌ
پس آنروز عمل هرکس در میزان حق سنگین و گران باشد او در بهشت زندگانی پسندیده خواهد بود و آسایش خواهد داشت و اما آنکه سبک و بیقدر باشد عملش در میزان حق, پس جایگاهش در قصر هاویه دوزخ خواهد بود تو چگونه میدانی سختی هاویه را و تصور آن توانی کرد, هاویه همان آتش سوزنده و کدازنده اسن که از کفر و گناه خلق بر افروخته شده است.
در کافی از حضرت صادق(ع) روایت شده که فرمود عبور کرد حضرت عیسی(ع) از کنار شهری, دید تمام اهل آن مرده اند و بدنهایشان بروی زمین افتاده است و حیوانات آنها هم مرده اند فرمود اهل این شهر قطعا بسخط و غضب پروردگار گرفتار شده اند و دفعتا هلاک گردیده اند اگر بطریق متعارف وفات کرده بودند بعضی بعض دیگر را دفن مینمودند, حواریون عرض کردند ای رسول خدا بخوان پروردگار را تا اینان پاسخ تو را بدهند و آگاه کنند ما را به اعمال و کردارشان که به چه سبب خداوند آنها را هلاک نموده, حضرت عیسی(ع) دعا کرد و ایشان را صدا زد یکی جواب داد لبیک یا روح الله, فرمود چگونه بود اعمال شما عرض کرد مردم این شهر بت پرست بودند و دل بدنبا و متاع آن بسته بودند آرزوهای دور و دراز داشتند و دل به دنیا و متاع آن بسته بودند و ترسی نداشتند, فرمود چگونه دنیا را دوست میداشتند عرض کرد مانند دوست داشتن طفل به پستان مادر را هرگاه دنیا اقبال مینمودند مسرور و خوشحال میشدند و چنانچه ادبار میکردند محزون و دلتنگ بودند, سوال فرمود پرستش ایشان بتها را به چه نحو بود عرض کرد از اهل معاصی اطاعت و پیروزی میکردند, فرمود عاقبت شما بکجا کشید گفت شبی را در خوشی و خرمی صبح میکردیم ناگهان در همان حالت در هاویه جهنم قرار گرفتیم, فرمود هاویه چیست؟ عرض کرد سجین است سوال فرمود سجین چه میباشد جوابداد کوههایی است از سنگ که مبدل به آتش میشود و افروخته میگردد بر ما تا روز قیامت فرمود چه گفتید و چه شنیدید از فرشتگان غضب خداوند عرض کرد ما گفتیم برگردانید ما را بسوی دنیا تا خدا را پرستش کنیم و زاهد گردیم جواب دادند دروغ میگویید, فرمود چرا از میان این همه مردم تو تنها جواب مرا میدهی و با من سخن میگویی عرض کرد ای رسول خدا تمام آنها بلجامی از آتش بدست فرشتگان غلاظ و شداد خداوند بسته شده اند و من در میان ایشان بودم ولی از آنها نبودم چون عذاب نازل شد مرا هم گرفت و من به مویی در کنار دوزخ بسته شده ام و نمیدانم مرا به داخل جهنم میکنند و یا نجاتم میدهند. حضرت عیسی(ع) رو بحواریون نمود و فرمود ای دوستان خدا در خوردن نان جو خشک با نمک و داشتن عافیت دنیا و آخرت و سلامتی در دین خیر بسیار است.
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ماعون آیه 1 - تفسیر هفت جلدی جامع قرآن بقلم و جمع آوری مرحوم علامه آیت الله حاج سید ابراهیم بروجردی
أَ رَأَیْتَ الَّذی یُکَذِّبُ بِالدِّینِ فَذلِکَ الَّذی یَدُعُّ الْیَتیمَ وَ لا یَحُضُّ عَلی‏ طَعامِ الْمِسْکینِ فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ الَّذینَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ الَّذینَ هُمْ یُراؤُنَ وَ یَمْنَعُونَ الْماعُونَ
این آیه نازل شده در باره کفار قریش عموما و در حق ابوجهل و ابوسفیان و ولید بن مغیره خصوصا چه آنها هر وقت شتر و یا گوسفندی ذبح میکردند چون یتیم و بینوا از ایشان چیزی طلب مینمود با عصا او می زدند و از در خانه خود می راندند و خدایتعالی سوره و آیه فوق را در باره ایشان فرستاد و فرمود ای رسول ما آیا دیدی کفار قریش را که روز جزا را انکار میکردند و یتیم را از در خانه خود می راندند و از حقشان منع میکردند و راغب نبودند بر طعام دادن مسکینان و مستمندان, وای بر آنها نمازگذاران که غافل هستند از یاد خدا و توجه به مخلوق دارند همان آنهاییکه اگر طاعتی بر پا کنند خودنمایی کنند و هر احسانی را (اعم از حق واجب مانند خمس و زکوهَ یا مستحب مثل عاریه دادن اثاث خانه) به محتاجان منع میکنند این آیات در باره منافقین نازل شده است چون مردم را می دیدند نماز و سایر واجبات دیگر بجا می آوردند و چون نمی دیدند بجا نمی آوردند و اگر نماز میخواندند امیدی بخیر آن نداشتند و چنانچه رها میکردند از شرش نمیترسیدند و از بجا نیاوردن نماز و ترک آن باکی نداشتند.

و حضرت صادق(ع) فرمود هر کس تاخیر اندازد نماز را از اول وقت تا آخر وقت بدون عذر و جهتی او در نماز ساهی هست و مصداق آیه شریفه میباشد.
محمد بن عباس ذیل آیه ارایت الذی یکذب بالدین از حضرت صادق (ع) و حضرت رضا (ع) روایت کرده فرمودند مراد از دین در این آیه ولایهّ امیرالمومنین (ع) است.
ابن بایویه از حضرت صادق(ع) روایت کرده فرمود نزد خداوند عملی محبوب تر از نماز نیست ای مردم مشغول نکند امورات دنیا شما را از اوقات نماز پروردگار ذم نموده کسانی را که نماز را سبک میشمارند و در اوقات آن سستی میکنند آنگاه قرائت فرمود آیه الذینهم عن صلوتهم ساهون.
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره واقعة آیه 1 - تفسیر هفت جلدی جامع قرآن بقلم و جمع آوری مرحوم علامه حاج سید ابراهیم بروجردی
إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ لَیْسَ لِوَقْعَتِها کاذِبَةٌ
هنگامیکه قیامت واقع گردد و در وقوعش هیچ ریب و کذب نیست آن روز قومی را بدوزخ فرو بردو خوار و ذلیل کند و طایفه ای را بدرجات بهشت سربلند و رفیع گرداند.
ابن بابویه ذیل آیه فوق از حضرت امام زین العابدین (ع) روایت کرده فرمود هر کس پند نگیرد به موعظه های خداوند خارج شود از دنیا با حسرت و پشیمانی و سوگند بخدا نیست دنیا و آخرت مگر مانند دو کفه ترازو هر کدام که سنگین تر شود آن یکی سبب گردد.
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره الرحمن آیه 1 - تفسیر هفت جلدی جامع قرآن بقلم و جمع آوری مرحوم علامه حاج سید ابراهیم بروجردی
الرحمن علم القرآن خلق الانسان علمه البیان
چون این سوره مشتمل بر تعدد نعمتهای دنیا و آخرت است لذا افتتاح فرمود آنرا باسم الرحمن چه الرحمن کسی است که رحمت او وسعت دارد برای هر موجود و مخلوق خواه آن مخلوق کافر باشد یا مومن و از اینجهت توصیف نمیکنند کسی را باین اسم جز خدایتعالی و مقدم داشت تعلیم قرآن را زیرا آن اجل و اشرف نعمتها است و قرآن اساس دین و منشا شرع و اعظم وحی واعز کتب آسمانی است چنانکه فرمود پیفمبر اکرم (ص) شریفترین امت من حاملین قرآن می باشند و درحدیث دیگر فرمود یاد بگیرید قرآن را و یاد بدهید آنرا بمردم چه در قرآن تمام حقایق آسمانی مندرج است و گویا این آیه جواب قریش است هنگامیکه نازل شد آیه (و اذا قیل لهم اسجدواللرحمن قالوا و ما الرحمن) گفتند ما رحمانی نمیشناسیم جز صاحب یمامه که اسم او رحمن است ! این آیه جواب آنها و کسانی است که گفتند قرآن را بعضی از افراد بشر به محمد(ص) تعلیم و یاد داده اند پروردگار فرمود رحمن همانکسی است که قرآن را برسولش محمد آموخت و انسان را از عدم بوجود آورد و باو نطق و بیان آموخت.
طبرسی از حضرت صادق(ع) روایت کرده فرمود بیان, اسم اعظم خداوند است که باو دانسته میشود
هر چیزی و از حسین بن خالد روایت کرده گفت معنای آیه فوق را از حضرت رضا(ع) سوال نمودم فرمود خداوند قرآن را بر رسولش محمد تعلیم فرمود و مقصود از انسان در اینجا وجود مقدس امیرالمومنین (ع) است و پروردگار بآنحضرت آموخت بیان هر چیزیکه مردم بآن محتاجند از احکام دین و دنیا و معاش و معاد و احبار گذشته و حوادث آینده.
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ملک آیه 7 - تفسیر هفت جلدی جامع قرآن بقلم و جمع آوری مرحوم علامه حاج سید ابراهیم بروجردی
إِذا أُلْقُوا فیها سَمِعُوا لَها شَهیقاً وَ هِیَ تَفُورُ تَکادُ تَمَیَّزُ مِنَ الْغَیْظِ کُلَّما أُلْقِیَ فیها فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَ لَمْ یَأْتِکُمْ نَذیرٌ قالُوا بَلی‏ قَدْ جاءَنا نَذیرٌ فَکَذَّبْنا وَ قُلْنا ما نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَیْ‏ءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ فی‏ ضَلالٍ کَبیرٍ وَ قالُوا لَوْ کُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ ما کُنَّا فی‏ أَصْحابِ السَّعیرِ
در این آیه ها دوزخ را توصیف می کند و می‌فرماید چون کافران را بدوزخ افکنند فریاد منکری مانند آواز خران از آتش بشنوند و عذاب آنها افزون گردد و از اثر هول آن صدا نزدیک است که دوزخ شکافته و قطعه قطعه شود در اثر خشم کردن بر کافران و هر فوجی از کافران را که در دوزخ افکنند خازنان دوزخ به آنها گویند آیا پیغمبری برای راهنمایی شما نیامده ایشان گویند بلی رسولان حق بسوی ما آمدند ولی ما آنها را تکذیب کرده و گفتیم خداوند چیزی نفرستاده و شما دروغ می گویید در ظلالت و گمراهی هستید آنگاه اهل دوزخ با تاسف به یکدیگر می گویند اگر ما در دنیا سخن پیغمبران را شنیده و یا به دستور عقل رفتار می نمودیم امروز از دوزخیان نبودیم و در آن دوزخ به گناه خود اعتراف کنند و اعتراف آنها بر خودشان حجت باشد در آن وقت خطاب رسد که ای اهل دوزخ از رحمت خدا دور باشید.

ابن بابویه ذیل آیه مزبور از ابی بصیر روایت کرده گفت مردی از حضرت صادق(ع) سوال نمود برای چه خداوند رسولان و پیغمبرانی بسوی مردم فرستاد؟
حضرت فرمود تا آنکه حجتی نباشد از برای آنها بر خداوند تا نگویند ترساننده و بشارت دهنده ای بسوی ما نیامد آیا نمی شنوی پروردگار می فرماید از گفتگو مالک دوزخ به اهل جهنم" الم یاتکم نذیر قالو" آیا پیغمبر و ترساننده ای بسوی شما نیامد آنها می گویند بلی رسول حق بسوی ما آمد.
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره نوح آیه 21 - تفسیر هفت جلدی جامع قرآن بقلم و جمع آوری مرحوم علامه آیت الله حاج سید ابراهیم بروجردی
قالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنی‏ وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ یَزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ إِلاَّ خَساراً وَ مَکَرُوا مَکْراً کُبَّاراً وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَکُمْ وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا وَ لا سُواعاً وَ لا یَغُوثَ وَ یَعُوقَ وَ نَسْراً
نوح گفت پروردگارا این قوم مخالفت کردند با من و پیروی کسانی شدند از ارباب دنیا که مال و فرزندان آنها را جز زیان کاری نیفزاید و بر ضد من بزرگترین مکر و حیله را بکار بردند.
مکر بزرگ آن بود که مردم دست فرزندان خود را می گرفتند و آنها را نزد نوح می بردند و به فرزندان خود می گفتند این مرد پس مرگ از ما شما را فریب ندهد و فرمان او را نبرید که جادوگر و دیوانه است سخنی نمی گوید که در آن خیر و صلاح باشد, روسای امت نوح به اتباع خود گفتند هرگز دست از خدایان خود برندارید و بت ود- و سواع و یغوث و یعوق و نسر را رها نکنید.
ابن بابویه ذیل آیه فوق از حضرت صادق(ع) روایت کرده فرمود پیش از نوح طایفه ای از مومنین بودند که بسیار عبادت بجا می آوردند وفات کردند و برادران ایشان سخت بر آنها اندوهناک شدند شیطان نزد ایشان آمد گفت محزون نشوید من تمثال آنها را برای شما می سازم تا به آن صورتها انس پیدا کنید و چند بت صورت آنها بساخت و نام آن مومنین را بر آنها گذاشت و مردم به آن صورتها انس پیدا کردند و مشغول عبادت پروردگار شدند چون زمستان شد آن صورتها را داخل خانه کردند, یک قرن بگذشت و آن مردم وفات نمودند شیطان نزد فرزندان آنها آمد به ایشان گفت اینان خدایانی هستند که پدران شما آنها را پرستش می نمودند و لذا ابتدا بت پرستی از آن زمان شروع شد و خدای تعالی نوح(ع) را فرستاد تا آنها را بخدا پرستی دعوت کند و نوح هر چه ایشان را دعوت نمود نپذیرفتند لذا از خداوند هلاک آنها را خواست.
چون طوفان شد بتها در زیر خاک و گل پنهان شدند و شیطان بعد قرن ها آنها را برای مشرکین اعراب بیرون آورد حضرت باقر(ع) فرمود: ود بت طایفه کلاب و سواع بت قبیله هذیل و یغوث بت طایفه مراد و یعوق بت قبیله حمدان بود.
در کافی از حضرت صادق(ع) روایت کرده فرمود قریش بتهای خود را اطراف خانه کعبه گذاشته بودند یغوث مخاذی در خانه و یعوق طرف راست و نسر طرف چپ قرار داشت آنها را به مشک و عنبر خوشبو می کردند و اطراف آن بتها طواف می کردند و خداوند زنبورهای سبزی فرستاد تا آن مشک و عنبر بتها بخورند و در آیه 73 سوره حج خداوند می فرمایند ای مردم مشرک به این مثل که زده شده برای شما گوش فرا دارید آن بتها که بدون خدا میخوانید هرگز بر خلقت مگسی هر چند همه اجتماع کنند قادر و اگر مگس ناتوان چیزی از آنها بگیرد قدرت بر باز گرفتن آنرا ندارند طالب و مطلوب که عبارت از عابد و معبود است هر دو ناتوانند.
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.

  • <<
  • <
  • تعداد صفحات : 4
  • >
  • >>