27) سپس روز قیامت خدا آنان را خوار و رسوا مى کند، به آنان مى گوید: آن شریکان من که به خاطر آنها با یکتاپرستان به ستیزه برخاستید کجایند ؟ کسانى که به آنان دانش عطا شده است مى گویند: بى تردید امروز خوارى و ناگوارى براى کافران است. 28) همانان که فرشتگان جانشان را مى گیرند درحالى که بر خود ستم کرده اند، پس سر تسلیم فرود مى آورند و مى گویند: ما هیچ کار بدى نکرده ایم. پاسخ مى شنوند: چرا، کارهاى نارواى بسیارى کرده اید. قطعاً خدا به آنچه انجام داده اید داناست.
29) پس به طبقات دوزخ درآیید که جاودانه در آن خواهید ماند، و راستى جایگاه متکبّران بد است.
30) و به کسانى که تقواپیشه بودند گفته شد: پروردگارتان چه چیزى نازل کرده است ؟ گفتند: او بهترین چیز را فرو فرستاده است. براى کسانى که در این دنیا کارهاى شایسته کنند پاداشى نیکوست، و پاداش آنان در سراى آخرت بهتر است، و قطعاً سراى تقواپیشگان نیکوست،
31) باغ هایى همیشگى با درختانى انبوه که وارد آن مى شوند. از زیر آنها نهرها روان است. در آن جا هر چه بخواهند برایشان موجود است. بدین سان خداوند تقواپیشگان را پاداش مى دهد.
32) همانان که فرشتگان جانشان را مى گیرند در حالى که از شرک و گناه پیراسته اند. فرشتگان به آنان مى گویند: درود بر شما! به سزاى کارهایى که مى کردید به بهشت درآیید.
33) آیا مشرکان جز این انتظار مى برند که فرشتگان به سراغشان بیایند و عذاب الهى را بر آنان فرود آورند، یا فرمان پروردگارت در رسد و قیامت برپا شود ؟ کسانى که پیش از آنان بودند نیز همین گونه رفتار کردند ( پیام هاى الهى را دروغ انگاشتند و آنها را به مسخره گرفتند ) و خدا به آنان ستم نکرد، بلکه خود بر خویشتن ستم مى کردند.
34) پس بدى هاى کردارشان ( گناهانى که مرتکب شدند ) به صورت عذاب بر آنان در رسید و همان چیزى را که به مسخره مى گرفتند آنان را فراگرفت.