لیست نکته های اسدالله قاضي مرادي
از آیه: تا آیه:
انتخاب سوره :
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " و پرداخت وام بصورت قرض¬الحسنه
یکی از عوامل اصلی تولید ثروت در یک جامعه طبیعت و منابع طبیعی شامل جنگل¬ها، مراتع، معادن و غیره است و آحاد جامعه در اثر تسخیر و بهره¬برداری از آن¬ها به ثروت می¬رسند، خداوند با بیان " سَخَّرَلَکُم " این کار یا این راه را مجاز می-داند و هموار ساخته است امّا، برای جلوگیری از وقوع پدیده انباشت ثروت پرداخت وام بصورت قرض الحسنه تجویز شده است.
پرداخت وام، صاحب سرمایه مى‏تواند مقدارى از سرمایه‏اش را به عنوان وام در اختیار نیازمندان قرار دهد تا کارى را در زمینه‏هاى اقتصادى شروع کند چه همیشه انسانهایى هستند که توانایى انجام کار را دارند ولى سرمایه‏اى ندارند و اگر سرمایه‏اى در اختیارشان قرار گیرد مى‏توانند تولید کنند به همین اسلام به پرداخت وام قرض الحسنه بسیار تشویق مى‏کند. خداوند مى‏فرماید: "من ذا الذى یقرض الله قرضا حسنا کیست که‏- 2، حدید 11" خداوند قرض الحسنه دهد. و نیز مى‏فرماید ان تقرضوا الله قرضا حسنا یضاعفه لکم و یغفرلکم‏"تغابن-17،اگر به خداوند قرض الحسنه دهید برایتان دو برابرش خواهد داد و شما را مى‏آمرزد، امام علیه‏السلام پس از ذکر آیه: من ذا الذى یقرض الله قرضا حسنا مى‏فرماید: ولم یستقر ضکم من قل، استقر ضکم وله خزائن السموات و الارض و هو الغنى الحمید - 3، خطبه‏ها، 182،خداوند از روى تنگدستى و نادارى از شما وام نمى‏گیرد بلکه در حالى از شما وام مى‏گیرد که گنجینه آسمانها و زمین از آن واست و بى نیاز و ستوده است، با صداى بلند به صاحبان سرمایه فریاد بر مى‏آورد: لله اباوکم فقدموا بعضا یکن لکم قرضا و لا تخلفوا کلا فیکون فرضا علیکم . خدا بر پدرانتان رحمت آورد بخشى را پیش فرستید تا از آن سود برید و همه را پس از خود مگذارید تا وزرو و بالتان گردد.- خطبه‏ها 194. بهتر است که صندوقهاى قرض الحسنه تأسیس شود و سرمایه هایى در اختیار افراد بى سرمایه قرار گیرد تا از آن استفاده بهینه کنند بد نیست به گزارشى که مدیر عامل بانک جهانى کانادا خانم روى ناک لاسکى تهیه کرده اشاره کنیم این گزارش حاکى از افزایش تولید سرانه ملى است و این پژوهشگر زن این افزایش را نتیجه کاهش میانگین بهره مى‏داند که موجب شده است اشخاص سرمایه‏هاى خود را به جریان بیندازد و از سود آن بهره‏مند شود و اگر فرض کنیم که وامهاى پرداختى بدون بهره باشد مطمئنا افزایش تولید سرانه ملى خیلى بیشتر از آنچه تصور مى‏کنیم خواهد بود.- رادیو کانادا،تاریخ 6/8/1996. اسلام با ترویج قرض الحسنه در میان مسلمان زمینه خوبى را براى بکارگیرى سرمایه فراهم مى‏کند بویژه براى افرادى که سرمایه‏اى در دست ندارند با گرفتن وام بتوانند از تلاش و تخصص خود نیز بهره ببرند. علاوه بر این وام قدرت خرید قشر ضعیف را بالا مى‏برد و وضع اقتصادى را بهبود مى‏بخشد این کارى است که کشورهاى بزرگ در حال حاضر انجام مى‏دهند آنان کشورهاى کوچک را تشویق مى‏کنند که براى بالا بردن قدرت خریدشان وام بگیرند و سود اصلى به کشورهاى بزرگ پرداخت کننده وام و فروشنده فرآورده‏هاى صنعتى بر مى‏گردد.
قالب : اعتقادی گوینده : اسدالله قاضی مرادی
منبع : حائری، محسن. اندیشه اقتصادی نهج¬البلاغه، لوح فشرده کتابخانه دیجیتال، نور¬الزهرا. موضوع اصلی : انسان
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " سرمایه گذاری است

یکی از عوامل اصلی تولید ثروت در یک جامعه طبیعت و منابع طبیعی شامل جنگل¬ها، مراتع، معادن و غیره است و آحاد جامعه در اثر تسخیر و بهره¬برداری از آن¬ها به ثروت می¬رسند، خداوند با بیان " سَخَّرَلَکُم " این کار یا این راه را مجاز می-داند و هموار ساخته است امّا، اسلام برای جلوگیری از ثروت اندوزی سرمایه گذاری را تجویز کرده است. سرمایه گذارى مستقیم که عبارت است از هزینه کردن سرمایه در زمینه‏ هاى اقتصادى که به جامعه خدماتى ارایه مى‏دهند و به مرور زمان سرمایه را افزایش مى‏دهد زمنیه‏هاى کارى را فراهم مى‏کند که از قبل قابل پیش بینى نبوده و یا وجود نداشته است همچنین این سرمایه گذارى مى‏تواند با ایجاد اشتغال از میانگین درصد بیکارى بکاهد ،علاقه به سرمایه گذارى ریشه در نهاد انسان دارد زیرا سودش منحصر به یک جانب نیست بلکه در آن فایده‏هاى فراوانى نهفته است.
امام على علیه‏السلام در خصوص انگیزه‏هاى درونى که در بعضى از افراد وجود دارد و آنها را به سوى سرمایه گذارى سوق مى‏دهد مى‏فرماید:"و بعضهم یحب تثمیر المال و یکره انثلام المال" و گروهى افزونى سرمایه را دوست دارند و کاستى آن را نمى‏پسندند. یعنى دوست دارند که سرمایه شان را با سود و بهره افزایش دهند و کاستى سرمایه را نمى‏پسندند و این گفتار به ما نشان مى‏دهد و جایى براى شک و تردید باقى نمى‏گذارد که بهره بردارى به مفهوم اقتصادى در حیات اقتصاد اسلامى معروف بوده است این امر گستردگى دیدگاه اسلام به اقتصاد را نشان مى‏دهد و به ویژه دیدگاه گسترده و همه جانبه اقتصادى امام على(ع) را مى‏رساند شاید سرمایه گذارى از بیشترین چیزهایى باشد که اقتصاد دانان در فعالیت در زمان امام على(ع) نیز بوده و وضعیتى بهتر از امروز داشته است حاکم اسلامى دیگران را به این کار به سبب داشتن بهره‏هاى اقتصادى مى‏کرده است

قالب : اعتقادی گوینده : اسدالله قاضی مرادی
منبع : حائری، محسن. اندیشه اقتصادی نهج¬البلاغه، لوح فشرده کتابخانه دیجیتال، نور¬الزهرا. موضوع اصلی : انسان
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " به بخشش به فقرا و نیازمندان می¬انجامد
" سَخَّرَلَکُم " به بخشش به فقرا و نیازمندان می¬انجامد
یکی از عوامل اصلی تولید ثروت در یک جامعه طبیعت و منابع طبیعی شامل جنگل¬ها، مراتع، معادن و غیره است و آحاد جامعه در اثر تسخیر و بهره¬برداری از آن¬ها به ثروت می¬رسند، خداوند با بیان " سَخَّرَلَکُم " این کار یا این راه را مجاز می-داند و هموار ساخته است امّا این ثروت انباشته اگر به بخشش به فقرا و نیازمندان بیانجامد قدرت خرید آنان بالا مى‏رود و با جریان خرید و فروش روند اقتصاد شتاب بیشترى مى‏گیرد و در نتیجه همگان از بازار بهره مى‏برند سؤال این است که از این کار چه چیزى عاید صاحبان سرمایه مى‏شود؟ در پاسخ باید گفت دو چیز:اول:پاداش الهى.دوم: با تزریق مقدارى از سرمایه به بازار چرخ آن را به حرکت در مى‏آورد و همه را به تحرک وا مى‏دارد، خود او - صاحب سرمایه - نیز از این رهگذر بهره مى‏برد زیرا رونق بازار درآمد و سود او را نیز افزایش مى‏دهد در حالى که اگر سرمایه‏اش را مى‏انباشت بخشى از توان بازار را راکد مى‏ساخت این کار آثار زیانبارى بر اقتصاد مى‏گذاشت و نتایج آن پس از مدتى بر همگان آشکار مى‏شد. قرآن کریم به انفاق و بخشش تشویق مى‏کند و مى‏فرماید: "و ما أنفقتم من شى‏ء فهو یخلفه و هو خیر الرزقین - سبأ:39. " و هر چه انفاق کنید عوضش را خواهد داد او بهترین روزى دهندگان است. "وأنفقوا مما رزقناهم سرا و علانیة یرجون تجارة لن تبور . - فاطر:29." و از آنچه به آنان داده‏ایم پنهانى و آشکار انفاق مى‏کنند امید به تجارتى دارند که هرگز زیان نکند. "و ما تنفقوا من خیر فلا نفسکم - بقره:272. " هر چیزى انفاق کنید ثوابش از آنان خودتان است. و بر همین اساس امام على علیه‏السلام خطاب به صاحبان سرمایه مى‏فرماید:"طوبى لمن ذل فى نفسه و طاب کسبه و صلحت سریرته و حسنت خلقته و أنفق الفضل من ماله - کلمات قصار:123." خوشا به حال کسى که نفس خویش را به فروتنى وا دارد و کسبش پاک و شایسته و نیتش پسندیده و خلق و خویش نیکو باشد و زیادى مالش را انفاق کند، یعنى آنچه افزون بر نیاز اوست انفاق کند. امام همچنین مى‏فرماید:"و المال تنقصه النفقه"- کلمات قصار:147." . پس ثروت جز با انفاق کامل نشود بنابراین اگر انسان سرمایه‏اش را انفاق کند در مسیر رشد قرار مى‏گیرد البته در اینجا باید توجه داشته باشیم که انفاق‏ از نظر اسلام نوعى بهره بردارى از ثروت است زیرا سود آن در درجه اول به صاحب سرمایه بر مى‏گردد بر خلاف اعتقاد سرمایه دارى که انفاق را موجب هلاک سرمایه مى‏داند یعنى بر عکس آنچه امام علیه‏السلام مى‏فرماید:"المال تنقصه النفقه"(سرمایه بدون انفاق ناقص است) یعنى فعل تنقص را مضارع أنقص کم داشتن بدانیم و نه نقص کم کردن و بین این دو تفاوت است امام علیه‏السلام گفتارش را با کردارش تبیین مى‏کند مالش را صدقه مى‏دهد و در منفعت عمومى مصرف مى‏کند امام علیه‏السلام خانه خود را در مدینه به بنى زریق مى‏بخشد و مى‏نویسد:"هذا تصدق به على بن ابى طالب و هو حى سوى، تصدق بداره التى فى بنى زریق صدقه لاتباع و لا توهب یرثها الله الذى یرث السموات و الارضین و اسکن هذه الصدقه ملاء ما عشن و عاش عقبها فاذا نقرضوا فهى لذى الحاجة من المسلمین - 1، تهذیب 6 / 131 ح 709"این خانه‏اى است که على پسر ابوطالب - در حالى که زنده و سلامت است - به عنوان صدقه به بنى زریق بخشید، صدقه‏اى که فروخته نشود و هبه نگردد تا خداوند که وارث آسمان و زمین است وارث آن گردد، و تا وقتى که خود و اعقابشان زنده‏اند در آن زندگى کنند آنگاه که منقرض شدند، این خانه از آن مسلمانان نیازمند خواهد بود.
قالب : اعتقادی گوینده : اسدالله قاضی مرادی
منبع : حائری، محسن. اندیشه اقتصادی نهج¬البلاغه، لوح فشرده کتابخانه دیجیتال، نور¬الزهرا. موضوع اصلی : انسان
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " اندوختن ثروت‏ نیست
" سَخَّرَلَکُم " اندوختن ثروت‏ نیست
یکی از عوامل اصلی تولید ثروت در یک جامعه طبیعت و منابع طبیعی شامل جنگل¬ها، مراتع، معادن و غیره است و آحاد جامعه در اثر تسخیر و بهره¬برداری از آن¬ها به ثروت می¬رسند، خداوند با بیان " سَخَّرَلَکُم " این کار یا این راه را مجاز می-داند و هموار ساخته است امّا، اسلام ثروت اندوزى را حرام مى‏داند زیرا موجب حبس اموالى مى‏شود که باید در جاهاى درست هزینه گردد. ثروت اندوزى جامعه را از سرمایه‏اى که باید در آن جریان یابد محروم مى‏کند خداوند مى‏فرماید:
"والذین یکنزون الذهب و الفضة ولا ینفقونها فى سبیل الله فبشرهم بعذاب ألیم"، کسانى که زر و سیم مى‏اندوزند و در راه خدا انفاق نمى‏کنند آنان را به عذابى سخت بشارت بده.
بر همین اساس امام على علیه‏السلام با پدیده ثروت اندوزى به شدت مبارزه مى‏کند و ثروت اندوزان را مردگانى بیش نمى‏داند آنگاه که به کمیل مى‏فرماید:((هلک خزان الاموال و هم أحیاء)) ثروت اندوزان مرده‏اند- کلمات قصار:139، اگر چه به ظاهر زنده‏اند این نشانگر هلاکتشان در آخرت است البته در دنیا نیز از هالکین هستند امام مى‏فرماید: "الشح أضر على الانسان من الفقر لان الفقیر اذا وجد اتسع و الشحیح اذا وجد" - ابن ابى الحدید:20/335/844. بخل ورزیدن بر انسان زیانبارتر از فقر است چون فقیر اگر بیابد بى نیاز مى شود اما بخیل به چیزى دست یابد بى نیاز نگردد. فقیر اگر به ثروتى دست یابد از آن بهره مى‏برد اما بخیل ثروت اندوزى مى‏کند و آن را مصرف نمى‏کند.
قالب : اعتقادی گوینده : اسدالله قاضی مرادی
منبع : حائری، محسن. اندیشه اقتصادی نهج¬البلاغه، لوح فشرده کتابخانه دیجیتال، نور¬الزهرا. موضوع اصلی : انسان
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " ابتلا و امتحان است
" سَخَّرَلَکُم " ابتلا و امتحان است
ضوابطی که در افعال الهی وجود دارد، روش‏هایی است که خدای متعال امور عالم و آدم را بر پایه آن‏ها تدبیر و اداره می‏کند.
یکی از این ضوابط و روش¬ها، سنّت «ابتلا» و «امتحان» است. اراده خداوند بر این تعلق گرفته است که انسان به هدف آفرینش خود، یعنی تقرب به خدا و بندگی او نایل شود، برای رسیدن به این هدف، او را مختار و آزاد آفریده تا با افعال و اعمال اختیاری خود، به کمال رسد. بنابراین، برای رسیدن انسان به این هدف بزرگ، وسایل و ابزار آن را نیز فراهم کرده است. یکی از اصلی‏ترین وسایل، آزمایش انسان با سختی‏ها و ناملایمات، راحتی‏ها و خوشی‏ها است که در مسیر او برای تعامل با طبیعت و جهان پیرامونش با آنها مواجه می¬شود. موفقیّت در این مسیر دو نتیجه اساسی دارد، یکی، بهره¬مندی کامل از مواهب الهی و دیگری موفقیت در آزمایش¬ها، نتیجه کلّی عبارت است از آشکار شدن ایمان واقعی و ادعایی او، هم برخود و هم بر دیگران. در صفحه 213 عدل الهی اثر استاد مطهّری راجع به «امتحان» آمده است: باید توجّه داشت که " آزمایش " خدا برای نمایان ساختن استعدادها و قابلیت¬ها است، نمایان ساختن یک استعداد همان رشد دادن و تکامل دادن آن است. این آزمایش برای پرده برداشتن از رازهای موجود نیست، بلکه برای فعلیت دادن به استعدادهای نهفته چون راز است. در اینجا پرده برداشتن، به ایجاد کردن است. آزمایش الهی، صفات انسان را از نهانگاه قوّه و استعداد به صفحه فعلیت و کمال بیرون می¬آورد، آزمایش خدا تعیین وزن نیست افزایش دادن وزن است.
فردی از امام رضا علیه‏السلام درباره امتحان الهی پرسید و تفسیر آیه «احسب الناس ان یترکوا ان یقولوا آمنّا باللّه‏ و هم لایفتنون» را خواست. امام در پاسخ فرمود:
یُفْتَنُونَ کما یُفْتَنُ الذَّهَبُ، یُخْلَصُونَ کَما یُخْلَصُ الذَّهَبُ.
انسان‏ها همانند طلا آزموده می‏شوند و چنان‏چه طلا را از دیگر فلزات مخلوط جدا می‏سازند، انسان‏ها نیز به وسیله امتحان و آزمایش پاک و پیراسته می‏شوند.
قالب : اعتقادی گوینده : اسدالله قاضی مرادی
منبع : موضوع اصلی : انسان
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " کمال است

تا زمانی که یک نیروی درونی انسان‌ را به حلّ مشکل وادار نکند، مشکل حلّ نخواهد شد. از جمله دشواری¬ها و سختی¬ها در مسیر تشکیل چنین نیروئی در انسان برای تسخیر طبیعت و همراهی با آن ضعیف بودن دو عامل صبر و شُکر است یعنی صبور بودن او برای مواجهه با مشکلات و توجّه و قدردانی نسبت به داشته¬ها، این دو عامل بقدری حیاتی و مهم است که وجود مقدار آن¬ها در انسان درجۀ کمال او را نشان می¬دهد و تا این دو در انسان به فعلیّت نرسد تسخیر تسخیری واقعی نخواهد بود و به هر مقدار که به فعلیّت برسد کار" سَخَّرَلَکُم " آنچنان¬که خداوند میخواهد سامان می¬یابد. وقتی انسان در مسیر صابران و شاکران قرار گرفت مشمول " و بشِّرِالصّابرین " می¬شود که همان بشارت به تسخیر طبیعت و جهان هستی است. انسان ناقص، بواسطه جهالت و عجول بودنش حوصله به خرج نمی¬دهد و وقتی قدم در راهی می¬گذارد، در اطراف و جوانب و صلاح و فساد آن تأمل کافی نمی¬کند تا همواره به خیر برسد، بلکه هر امری که ظاهرش به نظر او خیر آمد در طلب آن می¬شتابد و چه بسا که آن امر مبدّل به شَرّی می¬گردد که جز خسارت و زحمت نتیجه¬ای برای او ندارد. انسان وقتی در مواجهه با طبیعت و جهان هستی دچار حوادثی چون سیل، زلزله، طوفان و غیره می¬شود، چون صبور است به فکر چرایی برای علّت وقوع این حوادث و مواجهۀ منطقی با آن-ها است و چون شکور است وقوع این حوادث را بر خلاف عدالت الهی و دور از منطق و دلیل عقلی شَرّ و بلا نمی¬داند و با وقوع این حوادث خود را در معرض آزمایش توسط خداوند می¬داند تا به نواقص و کمبودها برای رسیدن به کمال آگاهی یابد و به آن برسد، همانطور که معلّم توسط امتحان، نقاط ضعف و قدرت شاگرد را مشخص می¬کند و نیروی درونی مورد نیاز را برای تحمّل انواع سختی¬ها مثل بی¬خوابی و شب زنده داری، کاهش تفریح و غیره پرورش می¬دهد تا مسیرِ علم آموزی برای کمال را بپیماید.
قالب : اعتقادی گوینده : اسدالله قاضی مرادی
منبع : موضوع اصلی : انسان
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " رعایت حقّ¬الناس است

عناصر طبیعت در حکم نعمات الهی می¬باشند و هر مخلوق مُسَخَّر خداوند یک امانت است که انسان مأمور به نگهداری از آن است، درخت، زمین، پدیده‌های جوّی مثل رعد و برق، ابرها و پدیده‌های زمینی مثل دریاها و کو‌ه‌ها، اجرام آسمانی مثل ستاره‌ها و سیارات، شهاب‌ها، خورشید و ماه همه این‌ها به عنوان نشانه‌های خداوند هستند که از همه این‌ها تعبیر آیه و نشانه می‌شود که در قرآن آمده است «وَ مِنْ آیاتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»، البته نشانه‌ای که با اشاره به «وَ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ» است یعنی نشانه‌هایی که همه در تسخیر و اراده انسان است، تا جایی که حتی دورترین ستاره‌ها نیز در تسخیر انسان می‌باشد یعنی خداوند این نشانه‌ها را برای استفاده انسان‌ها خلق کرده است. طبیعت از نگاه قرآن کریم یک طبیعت هوشمند و بنده خداوند است از این جهت که خداوند می‌فرماید« عِبادٌ أَمْثالُکُمْ » به این معنا که این سنگ و چوب‌ها که شما می‌پرستید خودشان بندگان من هستند همچنین «وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ یَسْجُدَانِ» به این معناست که این‌ها به خدا سجده می‌کنند. نگاه انسان‌ها به محیط طبیعت باید اینگونه باشد که موجودات زنده در طبیعت، به نوعی بندگان خداوند هستند که درک دارند، عباد خداوند هستند و از حقوق خاصّ خود برخوردارند و لذا دستمان هیچ وقت نمی‌رود که حقوق آن‌ها را رعایت نکنیم و به آن¬ها آسیب برسانیم و هیچگاه بر آن نمی‌شوند که تسبیح کننده خدا را آزار و اذیت کنند. خداوند می‌فرماید امانات را باید به اهلش سپرد، «الأَماناتِ إِلىٰ أَهلِها» یعنی انسان‌ها اهل‌هایی هستند که شایسته است امانت‌های الهی که همان آیت‌ها و نشانه‌های خداوندی است به آن‌ها سپرده شود و انسان‌ها ماموریت دارند این امانت‌ها را به نسل‌های بعدی خود به صورت سالم انتقال دهند. مبحث فساد در ارض مخصوص فساد مالی نیست، بلکه شامل حق الناس که یکی از آن‌ها ظلم نکردن به طبیعت می‌باشد، نیز است و در واقع پاکیزه بودن هوا حقّ هوا، زیبایی¬های مناظر طبیعی حقّ طبیعت است که همۀ انسان‌ها باید آن را رعایت کنند و در این مسیر اگر نگاه دینی باشد، جلوی خیلی از مسائل و مشکلات گرفته خواهد شد.


قالب : اعتقادی گوینده : اسدالله قاضی مرادی
منبع : برگرفته از: مسترحمی، سیّد عیسی. خبرگزاری بین¬المللی قرآن. کد خبر3586955 به تاریخ 16/1/96 موضوع اصلی : انسان
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " عاقبت به خیری است

یک نکتۀ مهمّ در تاریخ بشر دغدغۀ انسان¬ها برای عاقبت کار یا عمل¬شان می¬باشد، در عرف عاقبت یعنی کسی که عمل زشتی و یا خیری انجام داده می¬گویند فردا اثرش را می¬بینی یعنی عاقبت به نتیجه آن می¬رسی و پشیمان و یا خوشحال می¬شوی، یکی از این اعمال، چگونگی مواجهۀ انسان با نعمت¬های خدادادی است که این نعمات توسط عملعلمی و تحقیقاتی برای بهره¬گیری از طبیعت و جهان هستی به سوی انسان جریان می¬یابد و طبق فرمایش امام صادق (ع) برای عاقبت به خیر شدن نباید این نعم در راه معصیت خرج شود ( مستدرک الوسائل، جلد12، صفحۀ142)، پس، می¬توان گفت " سَخَّرَلَکُم " یعنی خداوند به انسان قدرتی داده است تا به وسیله آن طبیعت و جهان هستی را بشناسد و با تسخیر آن، آن¬را برای عاقبت به خیری بکار بَرَد. آسیبی که این تسخیر یا " سَخَّرَلَکُم " برای انسان بهمراه دارد این است که به جای اینکه او را به خدا برساند در اثر ایجاد احساس قدرت کاذب در او، خدا را فراموش کند، برای ایجاد مصونیّت در برابر این آسیب باید این قدرت برای تقویت ایمان آگاهانه و جاری شدن بردل بکار گرفته شود و به فرمودۀ امام صادق (ع) هیچ نعمتی از سوی خدا بر بنده اش باشکوه¬تر از اینکه در قلب آن انسان غیر خدا نباشد نیست تا کلیه اعمال و اقدامات برای شناخت و تسخیر طبیعت جزء اعمال صالح محسوب گردد، آیا تفکّرِ مدرنیته براساس"انسان حیوان ناطق است" انسان را عاقبت به خیرمیکند یا تفکّرِ "انسان الهی" ؟ آیا این تفکر لجام گسیخته:
- بر آن عقلانیت حاکم است؟
- به نعمت¬های خدا اندیشیده، آن¬ها را شناخته است و به آن معرفت دارد؟
- با نعمت¬های خدا همراهی می¬کند؟
- در مواجهه با نعمت¬های خدا عدل و احسان را بکار می¬برد؟
- مُقتَصد و قانع است؟
- از مستی نعمت پرهیز می¬کند؟
- سلامتی، امنیّت جانی و مالی و ناموسی را اقامه نموده است؟
- قناعت را حاکم نموده است؟
خداوند متعال در قرآن مجید به بیان سرنوشت افراد و اقوام هلاک شده( عاقبت به خیر نشده) پرداخته تا از این رهگذر مؤمنین و مؤمنات که جویای آخرت به خیری هستند از سرنوشت اسفبار و غم انگیز آن¬ها عبرت بگیرند، برای نمونه، قوم عاد است، این قوم با تسخیر طبیعت از تمدّن برخوردار و مردمی مترقّی بودند و سرزمین¬شان حاصلخیز و پوشیده از باغ¬ها و نخلستان¬ها و زراعت بود که خداوند به دلیل تمسخر و نافرمانی از حضرت هود(ع) و همچنین پایه‌گذاری شرک آنان راعذاب کرد و قرآن به طوفان وحشتناک شنی که موجب هلاکت این قوم شد، اشاره فرموده است.
قالب : اعتقادی گوینده : اسدالله قاضی مرادی
منبع : موضوع اصلی : انسان
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " به فساد نمی¬انجامد
" سَخَّرَلَکُم " به فساد نمی¬انجامد
مواجهه انسان با طبیعت و جهان هستی امر ضروری و اجتناب ناپذیر برای او است زیرا آن¬ها به عنوان منابع برای بشر آفریده شده است و هدر دادن آن مفسده است، پس آنچه امروزه از آن با عنوان فاجعه زیست محیطی یاد می¬شود و مشکلاتی در فضای کره زمین، جنگل¬ها، رودخانه¬ها، دریاها، بارندگی و دمای هوا پدید آورده است همگی نتیجه اَعمال فاسدی به شمار می¬آیند که از بشر ناآگاه سرمی¬زند، ویا اینکه دست¬یابی انسان بدون صلاحیت به علم و تکنولوژی است که از آن برای مقاصد اقتصادی سیری ناپذیر خود جنگ و خونریزی به راه می¬اندازد. عامل اصلی پیدایش این نوع فساد، پیمان شکنی و دوری از دستورات خداوند و برگزیدن روش غلط برای مواجهه با طبیعت است(روم آیۀ 41)، به عبارت دیگر به گفته راغب در مفردات، فساد هرگونه خارج شدن اشیاء از حالت اعتدال است، یعنی هر عملی که در نظم حاکم بر جهان و طبیعت اخلال ایجاد کند در چنین نظمی فساد ایجاد کرده است، بنابراین چنانچه تسخیر طبیعت و جهان هستی به فساد منجر شود نمی¬تواند تسخیر باشد و یک خودکشی جمعی است که در آن بشر نابود می¬شود، اما باید خاطر نشان نمود که خداوند بر اساس فرموده خود در آیۀ 251 سورۀ بقره همیشه کسانی را برمی¬انگیزد تا جلو فساد را بگیرند تا عالم را فساد نگیرد.
قالب : اعتقادی گوینده : اسدالله قاضی مرادی
منبع : موضوع اصلی : انسان
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " سیر به الوهیّت است

شناخت طبیعت اولین قدم برای تسخیر و به خدمت گرفتن آن است، چنین شناختی اگر منجربه قیل و قال شود نمی¬تواند منشآ دست¬یابی به حقیقت باشد و چنانچه چنین شناختی، بزرگی و عظمت خداوند را بهمراه داشته باشد رابطه¬ای عمیق و معنوی بین انسان و پروردگار یکتا ایجاد می¬شود که کلمه عشق را می¬توان بر آن نهاد، و آن¬را آغاز راهی دانست که گمراهی در آن نیست، یعنی راه سیر به سوی خدا است راه خدا گونه شدن و آنطور که خدا می¬خواهد و راه به الهی شدن یا اولوهیت است، همان¬طور که امام خمینی رحمت¬الله علیه بیان می¬دارد:
اگر ما این معنا را دیدیم که انسان مراتب سیرش از طبیعت است تا مافوق طبیعت، تا برسد به آنجایی که مقام الوهیت است، سیر از طبیعت تا رسیدن به مقامی که غیر از خدا هیچ نمی‌بیند، مراتب معنوی انسان و این موجود که قابل این است که از این طبیعت سیر بکند و تمام معنویت¬ها را در خودش ایجاد بکند با تربیت¬های صحیح، و برسد به یک مقامی که فوق مقام ملائکة الله باشد، احتیاجات انسان یک همچو احتیاج است. انسان مثل یک حیوان نیست که احتیاجش به خوردن و خوابیدن باشد.

قالب : اعتقادی گوینده : اسدالله قاضی مرادی
منبع : مرجع: جلد 8، ص 411 صحیفه امام خمینی رحمت الله علیه موضوع اصلی : انسان
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.

  • <<
  • <
  • تعداد صفحات : 11
  • >
  • >>