لیست نکته های محمد هادي مؤذن جامي
از آیه: تا آیه:
انتخاب سوره :
  سوره شوری آیه 13 - معنی شرع و وصیت
شرع هموارکردن راه و تمایزش از بیراهه است و وصیت سفارش مهم
توضیح :
وقتى گفته مى‏ شود: فلانى" شرع الطریق" معنایش این است که راه را هموار، و از بى راهه متمایز کرد. راغب مى‏ گوید کلمه" وصیت" به معناى آن است که دستور العملى را همراه با اندرز و پند به کسى بدهى تا مطابق آن عمل کند، و ریشه این کلمه از این قول عرب‏ گرفته شده که مى‏ گوید" أرض واصیة" یعنى زمینى که در اثر کثرت، گیاهانش به هم متصل است، و در معناى آن دلالتى بر اهمیت بدان هست، چون هر سفارشى را وصیت نمى‏ نامند، بلکه تنها در موردى به کار مى‏ برند که براى وصیت کننده اهمیت داشته و مورد عنایتش باشد.
ترجمه تفسیر المیزان، ج‏18، ص: 37
قالب : لغوی گوینده : محمد هادی مؤذن جامی
منبع : المیزان موضوع اصلی : آیین- دین- شریعت- مذهب
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره فیل آیه 5 - عصف مأکول
عصف مأکول یعنی برگهای زراعتی که دانه اش خورده شده و بی دانه است کنایه از پیکرهای بی جان کافران
توضیح : این تشبیه به برگهایی که دانه اش حورده و بی دانه رها شده است برای جان باختن و بقای پیکرهای بی جان اصحاب فیل است یا مراد سرگین است که از باب ادب قرآنی ذکر نفرمود.
قالب : لغوی گوینده : محمد هادی مؤذن جامی
منبع : تحقیقات از منابع مختلف موضوع اصلی : کافر و کافران
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره نوح آیه 23 - تناسبات کلمه ای
درقرآن کلمات نسبتهایی با موضوعات و افراد دارد یکی از آنها ریشه "وذر" در سوره نوح ع است
توضیح : در این آیه دو بار از کفار نقل قول شده که :
وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَکُمْ وَ لا تَذَرُنَّ .....
در مقابل این دوبار "لاتذرن" گفتن آنها در آیات 26 و 27 هم نوح ع می فرماید :
رَبِّ لا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرینَ دَیَّاراً(26)إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ ......(27)
این نحو تناسبات کلمه ای را باید مانند سایر زیباییها و آرایه های قرآن از قبیل ارصاد و اختزال و... مورد تحقیق قرار داد. مورد دیگرش الغابرین است که فقط در قصه زن لوط بکار رفته است یا فعل راغ برای ابراهیم ع
قالب : لغوی گوینده : محمد هادی مؤذن جامی
منبع : تدبر و تحقیق شخصی موضوع اصلی : مسائل علمی
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره بقرة آیه 268 - بخل: فحشایی که دستورشیطان است
فحشاء در آیه به قرینه "فقر" معادل بخل است
توضیح : قال طرفة:
ارى الموت یعتام لکرام و یصطفی عقیلة مال الفاحش المتشدّد

و «فاحش» در بیت بخیل است، بیانش قوله: الشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَ یَأْمُرُکُمْ بِالْفَحْشاءِ «1»، أى بالبخل، (روض الجنان و روح الجنان فى تفسیرالقرآن، ج‏20، ص: 379)
شدید و متشدد هم بخیل و شحیح می شود که در آیه 8 سوره عادیات فرمود: انه لحب الخیر لشدید ای البخیل
قالب : لغوی گوینده : محمد هادی مؤذن جامی
منبع : روض الجنان رازی موضوع اصلی : بخل
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره قیامة آیه 23 - نگاه دائمی بهشتیان به پروردگار
مقدم آمدن" إِلى‏ رَبِّها" براى افاده حصر نظر و دائمی بودن آن است
توضیح : جمله" إِلى‏ رَبِّها ناظِرَةٌ" خبرى است بعد از خبر براى مبتدا (وجوه)، و" الى ربها" متعلق است به کلمه" ناظرة"، که به خاطر افاده حصر، و یا رساندن اهمیت مطلب از خود آن جلوتر آمده، و گر نه مى ‏فرمود:" ناظرة الى ربها".
و مراد از" نظر کردن به خداى تعالى" نظر کردن حسى که با چشم سر انجام مى‏ شود نیست، چون برهان قاطع قائم است بر محال بودن دیده شدن خداى تعالى، بلکه مراد نظر قلبى و دیدن قلب به وسیله حقیقت ایمان است، همانطور که براهین عقلى هم همین را مى‏ گوید، و اخبار رسیده از اهل بیت عصمت (ع) هم بر همین دلالت دارد، و ما پاره ‏اى از آن اخبار را در ذیل تفسیر آیه شریفه" قالَ رَبِّ أَرِنِی أَنْظُرْ إِلَیْکَ" «1» و آیه" ما کَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى‏" «2» ایراد کردیم.
پس این طایفه دلهایشان متوجه پروردگارشان است، و هیچ سببى از اسباب دلهایشان را از یاد خدا به خود مشغول نمى ‏کند، چون آن روز همه سبب‏ها از سببیت ساقطند، و در هیچ موقفى از مواقف آن روز نمى ‏ایستند، و هیچ مرحله ‏اى از مراحل آنجا را طى نمى ‏کنند، مگر آنکه رحمت الهى شامل حالشان است، و از فزع آن روز ایمنند" وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ یَوْمَئِذٍ آمِنُونَ" «3»، و هیچ مشهدى از مشاهد جنت را شهود نمى‏ کنند، و به هیچ نعمتى از نعمت‏هایش متنعم نمى‏ شوند، مگر آنکه در همان حال پروردگار خود را مشاهده مى ‏کنند، چون نظر به هیچ چیز نمى‏ کنند، و هیچ چیزى را نمى‏ بینند، مگر از این دریچه که آیت خداى سبحان است، و معلوم است که نظر کردن به آیت از آن جهت که آیت است عینا نظر کردن به صاحب آیت یعنى خداى سبحان است.
با این بیان جواب از ایرادى که به انحصار مستفاد از تقدم" الى" ربها" بر کلمه" ناظرة" شده، روشن مى ‏شود، و آن اشکال این است که از این تقدم استفاده مى‏ شود که این طایفه غیر از پروردگار خود چیزى را نمى ‏بینند، با اینکه مسلما نعمت‏هاى بهشتى را مى‏ بینند،
جوابش این شد که اینان به خاطر آنکه محجوب از پروردگار خود نیستند، نظرشان به هر چیزى به عنوان آیت خداست، و آیت بدان جهت که آیت است محجوب از صاحب آیت نیست، و خودش بین ناظر و او حاجب نمى ‏شود، پس نظر کردن به آیت عینا نظر کردن به صاحب آیت است، و این طایفه در حقیقت جز به پروردگار خود نظر نمى‏ کنند.
مفسرین دیگر از این اشکال جواب دیگرى داده ‏اند و آن این است که: مقدم آمدن" إِلى‏ رَبِّها" براى افاده حصر نیست بلکه تنها براى رعایت قافیه آخر آیات است، و بر فرض هم که براى افاده حصر باشد، نظر کردن به غیر خدا در جنب نظر کردن به خدا نظر شمرده نمى ‏شود، و بر فرض هم که شمرده شود منظور آیه نظر کردن به خداى تعالى در بعضى از احوال است، نه در همه احوال، و این جواب خالى از تکلف نیست، چون بدون هیچ دلیلى آیه را تقیید کرده. علاوه بر این، پاسخ این معنا نمى‏ شود که آیه شریفه رؤیت و نظر را به وجه نسبت داده، نه به دیدگان، و نفرمود:" عیون- و یا ابصار- الى ربها ناظرة"، از این هم که بگذریم نفرموده: وجوه اهل بهشت گاهى ناظر به خداست، و گاهى به نعمت‏هاى بهشتى، بلکه وجوه آنان دائما به سوى خداى تعالى است.

__________________________________________________
(1) سوره اعراف، آیه 143.
(2) سوره نجم، آیه 11.
(3) سوره نمل، آیه 89.
ترجمه تفسیر المیزان، ج‏20، ص: 179
قالب : تفسیری گوینده : محمد هادی مؤذن جامی
منبع : المیزان موضوع اصلی : انسان در قیامت
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره طور آیه 24 - توصیف بهشتیان
وقتی خدمتگزاران متقیان از شدت زیبایی و صفا چون مروارید درون صدف هستند پس خود بهشتیان چقدر زیبا و باصفایند....
قالب : تفسیری گوینده : محمد هادی مؤذن جامی
منبع : تحقیقات از منابع مختلف موضوع اصلی : متقین
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
1) رمضانی (داور) : لطفا در بخش پیام وارد شود.
  سوره قلم آیه 1 - و ما یسطرون
اگر ما در ما یسطرون مصدریه باشد معنی قسم این گونه است: سوگند به قلم و به نوشتن. شاید این معنا بهتر باشد چون به خود فن و استعداد نوشتن اشاره می کند؛ یعنی بفهمید که قلم و قدرت نوشتن چه نعمت بزرگی است، اما اگر ما را موصوله بگیریم این گونه معنا می دهد: سوگند به قلم و نوشته ها.
توضیح : قرآن کریم برای اینکه مردم را به آیات و مخلوقات توجه بدهد، به انواعی از مخلوقات قسم خورده است و در واقع می خواهد بگوید من به شیئی که به آن قسم می خورم احترام می گذارم. در این جا خدا به چیزی ابراز احترام کرده که مردم عرب و غیر عرب به هیچ وجه آن را شایسته احترام نمی دانسته اند: قلم.
اگر ما در ما یسطرون مصدریه باشد معنی قسم این گونه است: سوگند به قلم و به نوشتن. شاید این معنا بهتر باشد چون به خود فن و استعداد نوشتن اشاره می کند؛ یعنی بفهمید که قلم و قدرت نوشتن چه نعمت بزرگی است، اما اگر ما را موصوله بگیریم این گونه معنا می دهد: سوگند به قلم و نوشته ها.
از اینجا که قرآن به قلم و نوشتن سوگند یاد می کند، روح تعلیمات اسلامی و قرآنی را که روح علم و فرهنگ است در می یابیم. به همین دلیل است که قرآن در جاهای دیگر هم همین مطلب یا آن رکن دیگرش را که استعداد سخن گفتن است با اهمیت ذکر می کند.
از همه روشن تر این است که اولین آیاتی که بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نازل می شود با کلمه اقرأ خواندن شروع می شود و در همان آیات ابتدایی نعمت قلم را یادآوری می کند: الذی علم بالقلم(721)
بیشتر آن چه انسان ها می دانند در اثر نوشتن از نسل های گذشته منتقل شده است و تمام تمدن معنوی و صنعتی که بشر دارد، محصول تدریجی هزاران سال تاریخ است که دوره به دوره به دست بشر رسیده است. اگر نوشتن نبود از این آثاری که امروز هست یک صدهزارم هم باقی نبود.
http://www.ghadeer.org/Book/638/102821
قالب : لغوی گوینده : محمد هادی مؤذن جامی
منبع : آشنایی با قرآن استاد شهید مطهری موضوع اصلی : کتاب
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره قلم آیه 12 - اثیم
اثیم یعنی غرق شده در "" آثار" سوء گناه
توضیح : اثم به معنی گناه و بیشتر ناظر به اثر گناه است. تعابیر قرآن در مورد کارهای خیر و شر، شامل یک نکته بسیار دقیق روانشناسی روحی و معنوی است و آن این که کار خیر به انسان نیرو می دهد و سنگینی او را برطرف می کند و بر عکس، گناه قدرت تحرک را از انسان می گیرد و همچون بار سنگینی بر دوش است. به همین دلیل قرآن، مثلا به گناه وزر می گوید که به معنی بار است.
کلمه اثم نیز همین گونه است و به گناه از آن جهت که اثری روی قلب انسان می گذارد و آن را کدر می کند، اثم می گویند. حال قرآن درباره این ها می فرماید: این اثیم ها، یعنی این غرق شدگان در آثار سوء گناه.
http://www.ghadeer.org/Book/638/102821
قالب : لغوی گوینده : محمد هادی مؤذن جامی
منبع : آشنایی با قرآن استاد شهید مطهری موضوع اصلی : گناه
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره الرحمن آیه 4 - لازمه انسان شدن بودن با قرآن است
کسی سخنش بیان است که انسان باشد و کسی انسان است که در محضر قرآن باشد و کسی با قرآن است که با صاحب قرآن مرتبط باشد.
توضیح : خدا (درسوره یاسین) به قرآن سوگند یاد کرده است یعنی به کتابی علمی و برهانی سوگند خورده است بنابراین اگر کسی با استدلال و معجزه سر و کار دارد این کتاب همه مشکلات او را حل می‌کند و نه تنها معجزه قطعی بلکه مبین است، زیرا این تبیین مطلب را به قدری شفاف انجام می‌دهد که شکی در آن نیست.

قرآن ابتدا مطلب را به صورت گویا بیان می کند یعنی بینونت دارد، قرآن بیان و مبین است یعنی هر مطلبی را به نصاب خاص خود می رساند و وقتی تمام شد وارد مطلب دیگر می شود که اگر این مرزبندی نباشد مبهم می‌ماند.

در سوره مبارکه «الرحمان» فرمود ما به انسان بیان دادیم بعد از اینکه او را خلق کردیم بنابراین اگر خدا به جامعه ای قرآن یاد داد انسان می شود و اگر انسان شدند سخنشان بیان می شود زیرا اگر حرف کسی گویا نبود بهیمه است چون مبهم است و کسی که صدایش برهانی نیست مبهم‌گو است مانند انعام و بلکه بدتر از آن‌ها می‌شود.

لازمه انسان شدن بودن با قرآن است

کسی سخنش بیان است که انسان باشد و کسی انسان است که در محضر قرآن باشد و کسی با قرآن است که با صاحب قرآن مرتبط باشد. در این صورت کتاب هم مبین می شود و چون ابهام ندارد لاریب فیه است.
http://www.iqna.ir/fa/print/3461572
قالب : تفسیری گوینده : محمد هادی مؤذن جامی
منبع : علامه جوادی آملی موضوع اصلی : صفات قرآن
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره یس آیه 2 - قسم به قرآن
قسم‎‌های قرآن در برابر بینه نیست بلکه خود بینه است وقرآن بیان و مبین است .
توضیح : قرآن وقتی قسم می‌خورد ماهیت آن با قسم‌های بشری فرق دارد اظهار کرد: قسم‎‌های قرآن در برابر بینه نیست بلکه خود بینه است بر خلاف محاکم دنیایی که سوگند در برابر بینه است؛ اگر کسی در فضای باز در برابر آفتاب مدعی شد که روز است می تواند به خود آفتاب سوگند یاد کند، بنابراین این یمین، خود بینه است نه در برابر آن.

خدا به قرآن سوگند یاد کرده است یعنی به کتابی علمی و برهانی سوگند خورده است بنابراین اگر کسی با استدلال و معجزه سر و کار دارد این کتاب همه مشکلات او را حل می‌کند و نه تنها معجزه قطعی بلکه مبین است، زیرا این تبیین مطلب را به قدری شفاف انجام می‌دهد که شکی در آن نیست.
قرآن ابتدا مطلب را به صورت گویا بیان می کند یعنی بینونت دارد، قرآن بیان و مبین است یعنی هر مطلبی را به نصاب خاص خود می رساند و وقتی تمام شد وارد مطلب دیگر می شود که اگر این مرزبندی نباشد مبهم می‌ماند.
http://www.iqna.ir/fa/print/3461572
قالب : تفسیری گوینده : محمد هادی مؤذن جامی
منبع : علامه جوادی آملی موضوع اصلی : قرآن کریم
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.

  • <<
  • <
  • تعداد صفحات : 3
  • >
  • >>