از آیه: تا آیه:
انتخاب سوره :
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، شما هم می توانید تفسیر ای در سايت ثبت کنید، تا با نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود.
 » تفسیر المیزان - خلاصه
(ولا تؤتوا السفهاء اموالکم التی جعل الله لکم قیاما):(و اموالی را که خدا قوام زندگانی شما را به آن مقرر داشته به سفیهان مدهید)(سفه )به معنای سبک عقلی است ،در آیه شریفه از زیاده روی در انفاق بر سفیهان نهی می فرمایدو می گوید، تنها به اندازه احتیاجات ضروریشان مال در اختیار آنها بگذارید و به قرینه ، مراد از سفها فقط سفیهان از ایتام هستند و مراد از (اموالکم ) در حقیقت اموالی است که به نوعی عنایت ، ارتباطی با اولیای ایتام دارد،اما اینکه اموال ایتام را با عنوان (اموالکم ) آورده ، با این عنایت بوده که عموم بشر جامعه ای واحدند که تمام اموال دنیا متعلق به این جامعه است و بر تک تک افراد این جامعه واجب است از به هدر رفتن این مال جلوگیری کنند و لذا افراد عاقل باید اموال سفیهان را اداره نموده و با تشخیص خود صرف کسب و تجارت بنمایند و به آنان در حدضرورت رد کنند،(و ارزقوهم فیها واکسوهم و قولوا لهم قولا معروفا):(و ازمالشان نفقه و لباس به آنان بدهید و با گفتار خوش با آنان بر خورد کنید )یعنی ازفوائد و در آمد مال ، آنها را ارتزاق نمایید، نه از اصل مال و سرمایه ، وگرنه می فرمود (وارزقوهم منها)و از آیه شریفه استفاده میشود که باید اولیاء سفیه ، امور اورا سرپرستی کنند و اگر ولی نداشت حکومت شرعیه این امر را انجام دهد و اگرحکومت اسلامی نبود، باید مؤمنین این امر را به عهده بگیرند و ازطرف دیگرمردم نباید با سفها بد رفتاری کنند، بلکه باید با نیکویی و مرافقت با آنها برخوردنموده و آنان را خشنود سازند، چون آنها هم بشر هستند،(و مانند سایر انسانهاحق حیات دارند). [ نظرات / امتیازها ]
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  ابراهيم محمودي
سفیه کیست؟ به دنبال بحثى که در آیات پیش در باره یتیمان گذشت این آیه و آیه بعد، آن را تکمیل مى‏کند، و مى‏فرماید: «اموال و ثروتهاى خود را به دست افراد سفیه نسپارید» (وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَکُمُ). و بگذارید در مسائل اقتصادى رشد پیدا کنند تا اموال شما در معرض مخاطره و تلف قرار نگیرد.
منظور از «سفاهت» در این جمله، عدم رشد کافى در خصوص امور مالى است بطورى که شخص نتواند سرپرستى اموال خود را به عهده گیرد و در مبادلات، منافع خود را تأمین نماید.
در جمله بعد قرآن تعبیر جالبى در باره اموال و ثروتها کرده و مى‏گوید: «این سرمایه‏هاى شما که قوام زندگانى و اجتماع شما به آن است و بدون آن نمى‏توانید کمر راست کنید» به دست سفیهان و اسرافکاران نسپارید (الَّتِی جَعَلَ اللَّهُ لَکُمْ قِیاماً).
از این تعبیر به خوبى اهمیتى را که اسلام براى مسائل مالى و اقتصادى قائل است روشن مى‏شود، و به عکس آنچه در انجیل کنونى «1» مى‏خوانیم که «شخص پولدار هرگز وارد ملکوت آسمانها نمى‏شود» اسلام مى‏گوید ملتى که فقیر باشد هرگز نمى‏تواند کمر راست کند و عجب این است که آنها با آن تعلیمات غلط به کجا رسیده‏اند و ما با این تعلیمات عالى در چه مرحله‏اى سیر مى‏کنیم! در پایان آیه دو دستور مهم در باره یتیمان مى‏دهد نخست این که «خوراک و پوشاک آنها را از طریق اموالشان تأمین کنید» (وَ ارْزُقُوهُمْ فِیها وَ اکْسُوهُمْ).
تا با آبرومندى بزرگ شوند و به حد بلوغ برسند.
دیگر این که: «با یتیمان بطور شایسته سخن گویید» (وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً).
یعنى، با عبارات و سخنان دلنشین و شایسته هم کمبود روانى آنها را برطرف سازید و هم به «رشد عقلى» آنها کمک کنید تا به موقع بلوغ از رشد عقلى کافى برخوردار باشند، و به این ترتیب برنامه سازندگى شخصیت آنها نیز جزء وظایف سرپرستان خواهد بود.
[ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
1) رمضانی (داور) : لطفا منبع تفسیر را که تفسیر نمونه است وارد نمایید.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  فاطمه نصيري خليلي - تفسیر نور
1- سفیه، از تصرّف در مال خود ممنوع است. «لاتؤتوا السفهاء»
2- مالى که سبب برپا ماندن جامعه است، نباید در اختیار سفیه باشد. «اموالکم التى... قیاماً»
3- حاکم شدن سفیه حتّى بر اموال خود، ضربه‏ى اقتصادى به جامعه است و جامعه نست به اموال شخصى افراد حقّ دارد. «اموالکم» به جاى «اموالهم»
4- در برخوردها، به مصالح اقتصادى جامعه و رشد فکرى افراد باید توجّه کرد، نه عواطف و ترحّم‏هاى گذرا. «لاتؤتوا السفهاء اموالکم»
5 - مال و ثروت، قوام زندگى و اهرم نظام است. «جعل اللّه لکم قیاماً»
6- سرمایه نباید راکد بماند. اموال یتیمان و سفیهان هم، باید در مدار تولید و سوددهى قرار گیرد و از درآمدش زندگى آنان بچرخد، نه از اصل مال. «وارزقوهم فیها» به جاى «منها»
7- به ابعاد روحى و شخصیّت محرومان باید توجّه کرد. «قولوا لهم قولاً معروفا»
8 - ممنوع کردن افراد از تصرّف در اموالشان، واکنش دارد. چاره‏ى آن برخورد و سخن نیکوست. «قولاً معروفا»
[ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
1) : سفیه از کجا شناخته میشود؟ از رفتار او. پس سفیه به خودی خود بدون شناخت رفتار او سفیه شناخته نمیشود. اگر کار احمقانه به تکرار انجام دهد سفیه نامیده میشود. پس هر کس که کاری به تکرار انجام داد که نادرست است سفیه است. مال را نباید به این فرد داد و یا دراختیار او گذارد.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  . پوربافراني
تفسیر کشاف
( السفهاء ) المبذرون أموالهم الذین ینفقونها فیما لا ینبغی و لایدی لهم باصلاحها و تثمیرها و التصرف فیها . و الخطاب للأولیاء . و أضاف الأموال إلیهم لأنها من جنس ما یقیم به الناس معایشهم ، کما قال ( و لا تقتلوا أنفسکم ) ، ( فمما ملکت أیمانکم من فتیاتکم المؤمنات ) الدلیل علی أنه خطاب للأولیاء فی أموال الیتامی قوله ( و ارزقوهم فیها و اکسوهم ) . ( جعل الله لکم قیاما ) أی تقومون بها و تنتعشون ، و لو ضیعتموها لضعتم فکأنها فی أنفسها قیامکم و انتعاشکم . و قرئ : قیما ، بمعنی قیاما ، کما جاء عوذا بمعنی عیاذا . و قرأ عبد الله بن عمر : قواما ، بالواو . و قوام الشی ء : ما یقام به ، کقولک هو ملاک الأمر لما یملک به . و کان السلف یقولون : المال سلاح المؤمن ، و لأن أترک ما لا یحاسبنی الله علیه ، خیر من أن أحتاج إلی الناس . و عن سفیان و کانت له لضاعة یقلبها : لولاها لتمندل بی بنو العباس . و عن غیره و قیل له إنها تدنیک من الدنیا : لئن أدنتنی من الدنیا لقد صانتنی عنها . و کانوا یقولون : اتجروا وا کتسبوا ، فإنکم فی زمان إذا احتاج أحدکم کان أول ما یأکل دینه . و ربما رأوا رجلا فی جنازة فقالوا له : اذهب إلی دکانت ( و ارزقوهم فیها ) و اجعلوها مکانا لرزقهم بأن تتجروا فیها و تتربحوا ، حتی تکون نفقتهم من الأرباح لا من صلب المال فلا یأکلها الإنفاق . و قیل : هو أمر لکل أحد أن لایخرج ما له إلی أحد من السفهاء ، قریب أو أجنبی ، رجل أو امرأة ، یعلم أنه یضعه فیما لا ینبغی و یفسده ( قولا معروفا ) قال ابن جریح : عدة جمیلة ، إن صلحتم و رشدتم سلمنا إلیکم إموالکم ، و عن عطاء : إذا ربحت أعطیتک ، و إن غنمت فی غزاتی جعلت لک حظا . و قیل : إن لم یکم ممن و جبت علیک نفقته فقل : عافانا الله و إیاک ، بارک الله فیک . و کل ما سکنت إلیه النفس و أحبته لحسنه عقلا أو شرعا من قول أو عمل ، فهو معروف . و ما أنکرته و نفرت منه لقبحه ، فهو منکر .
[ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  شهرام سليمان زاده - تفسیر نور
در روایات، افراد شرابخوار و فاسق، سفیه خوانده شده‏اند.پس اموال عمومى نباید در دست چنین افرادى قرار گیرد، زیرا مال، قوام جامعه است و سپردن هرگونه مقام و مسئولیتِ مالى به این افراد، خیانت به جامعه است.
امام صادق‏علیه السلام به شخصى فرمودند: مال خود را حفظ کن، چون مال موجب قوام دین تو است. و آنگاه این آیه را تلاوت فرمودند. «و لاتؤتوا السفهاء اموالکم التى جعل اللّه لکم قیاماً...»امام باقرعلیه السلام درباره‏ى معناى «السفهاء» فرمودند: مقصود کسى است که به او اطمینان ندارى. [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.
  مسعود ورزيده - تفسیرنمونه
آیات فوق متمم بحث‏هاى مربوط به یتیمان است که در آیات پیش سخن از آنها به میان آمده است.
و لا تؤتوا السفهاء اموالکم : اموال و ثروت‏هاى خود را به دست افراد سفیه نسپارید و بگذارید در مسائل اقتصادى رشد پیداکنند تا اموال شما در معرض مخاطره و تلف قرار نگیرد.
بنا بر این آیه فوق با اینکه در باره یتیمان بحث میکند ، یک حکم کلى و عمومى براى همه موارد در بر دارد ، که انسان نباید در هیچ حال و در هیچ مورد ،
اموالى که تحت سرپرستى او است و یا زندگى او به نوعى به آن بستگى دارد به - دست افراد کم عقل و غیر رشید بسپارد ، و در این موضوع فرقى در میان اموال عمومى ( اموال حکومت اسلامى ) نیست ، گواه بر این موضوع علاوه بر وسعت مفهوم آیه ، و مخصوصا کلمه سفیه روایاتى است که از پیشوایان اسلام در این زمینه نقل شده است .
مثلا : در روایتى از امام صادق (علیه‏السلام‏) مى‏خوانیم که : شخصى بنام ابراهیم بن عبد الحمید میگوید : از امام تفسیر آیه و لا تؤتوا السفهاء اموالکم را پرسیدم فرمود : شرابخواران سفیهند و نباید اموالتان را به آنها بسپارید ! در روایت دیگرى نیز از انتخاب شارب الخمر به عنوان امین امور مالى نهى شده است ، خلاصه توصیف شرابخوار به سفاهت کرارا در روایات دیده میشود ، و این تعبیر شاید به خاطر آن باشد که شخص شرابخوار هم سرمایه مادى خود را از دست مى‏دهد ، و هم سرمایه معنوى را ، چه سفاهتى از این بالاتر که انسان پول بدهد و عقل و هوش خود را نیز بدهد و دیوانگى خریدارى کند ، قواى مختلف بدنى را نیز بر سر این کار بگذارد و زیانهاى اجتماعى فراوانى ببار آورد ؟ ! در روایت دیگرى تمام افرادى که به جهتى از جهات قابل اعتماد نیستند سفیه نامیده شده‏اند ، و از سپردن اموال ( شخصى و عمومى ) به آنها نهى شده است : یونس بن یعقوب میگوید : از امام جعفر صادق (علیه‏السلام‏) تفسیر آیه و لا تؤتوا السفهاء اموالکم را پرسیدم فرمود : من لا تثق به سفیه کسى است که مورد اعتماد نباشد .
از این روایات برمیاید که سفیه معنى وسیعى دارد و از سپردن اموال عمومى و خصوصى به آنها نهى شده است ، منتها این نهى در بعضى از موارد به عنوان تحریم است و در پاره‏اى از موارد که درجه سفاهت شدید نیست به معنى کراهت است.
التى جعل الله لکم قیاما : در این جمله قرآن تعبیر جالبى در باره اموال و ثروتها کرده و مى‏گوید : این سرمایه‏هاى شما که قوام زندگانى و اجتماع شما به آن است و بدون آن نمى‏توانید کمر راست کنید به دست سفیهان و اسراف‏کاران نسپارید ، و از این تعبیر به خوبى اهمیتى را که اسلام براى مسائل مالى و اقتصادى قائل است روشن مى‏شود ، و به عکس آنچه در انجیل کنونى میخوانیم که شخص پولدار هرگز وارد ملکوت آسمانها نمى‏شود اسلام میگوید ملتى که فقیر باشد هرگز نمى‏تواند کمر راست کند و عجب این است که آنها با آن تعلیمات غلط به کجا رسیده‏اند ، و ما با این تعلیمات عالى در چه مرحله‏اى سیر میکنیم ، در حقیقت آنها از آن خرافات فاصله گرفته‏اند و به جائى رسیده‏اند و ما هم از این تعلیمات عالى دور ماندیم و چنین سرگردان شدیم .
و ارزقوهم فیها و اکسوهم و قولوا لهم قولا معروفا در پایان آیه دو دستور مهم در باره یتیمان مى‏دهد : نخست اینکه خوراک و پوشاک آنها را از طریق اموالشان تامین کنید تا با آبرومندى بزرگ شوند و به حد بلوغ برسند - جالب اینکه در این آیه تعبیر به فیها ( در اموالشان ) شده است نه منها ( از اموالشان ) و مفهوم این تعبیر این است که زندگى یتیمان را از درآمد اموال و سرمایه‏هاى آنها تامین نمائید ، زیرا اگر گفته بود زندگى آنها را از سرمایه‏هایشانتامین کنید مفهومش این بود که از اصل سرمایه تدریجا برداشته شود ، و طبعا هنگامى که به بلوغ مى‏رسیدند شاید قسمت مهم سرمایه خود را از دست داده بودند ولى قرآن با همین عوض کردن تعبیر ، به سرپرستان توصیه کرده که کوشش کنند براى اموال یتیمان ، منافع و درآمدى حد اقل به اندازه نیازمندى‏هاى آنها درست کنند تا سرمایه اصلى آنها حفظ گردد.
دیگر اینکه آیه مى‏گوید : با یتیمان بطور شایسته سخن گوئید یعنى با عبارات و سخنان دلنشین و شایسته هم کمبود روانى آنها را برطرف سازید و هم به رشد عقلى آنها کمک کنید تا به موقع بلوغ از رشد عقلى کافى برخوردار باشند ، و به این ترتیب برنامه سازندگى شخصیت آنها نیز جزء وظائف سرپرستان خواهد بود . [ نظرات / امتیازها ]
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
بازديد کننده گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان ثبت و در سايت نمایش داده شود، قبل از ثبت نظر عضو سايت شويد و یا اگر عضو سايت هستيد لاگین کنید.[ عضويت در سايت ][ ورود اعضا ][ ورود ميهمان ]
نظر شما ثبت شد و بعد از تائید داوران بر روی سایت قرار می گیرد.