اسدالله قاضی مرادی
[ همه نکته ها ] نکته های اسدالله قاضي مرادي (85 مورد)
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " پیش¬نیاز تفکّر و اندیشه
" سَخَّرَلَکُم " پیش¬نیاز تفکّر و اندیشه
تا انسان مطمئن نشود که می¬تواند بر امری تفوّق جوید و بر آن غلبه کند، در او انگیزه¬ برای تعامل با آن امر بوجود نمی¬آید، بنابراین شرط اصلی موفقیت باور "می¬توانم" درخود است، تفکّر و اندیشه با چنین باوری به حرکت درمی¬آید و به کشف اسرار خلقت می¬انجامد که هر کدام چون خورشید روشنی بخش راه سعادت بشرند. خداوند با توجّه به چنین ساختاری برای وجود انسان و با بیان " سَخَّرَلَکُم " و آیات نظیر آن مثل آیۀ 10 سوره الاعراف سعی دارد انسان را به این باور مهم و سرنوشت ساز برساند و از آن عبور دهد تا به مرحله بعدی که امکان اندیشه و تفکّر است برسد تا بالاخره معرفت خداوند حاصل شود، پس باور " سَخَّرَلَکُم " یعنی، قبول این نکته که طبیعت مادّی یعنی عالمی که با حواس با آن ارتباط مستقیم وجود دارد، تحت نفوذ انسان است تا بتواند به نشانه¬های قدرت، عظمت و تدبیر خدا پی ببرد، با چنین باوری فرامین خداوند که برای نمونه به بعضی از آن¬ها اشاره می¬شود برای اجرا توجیه پذیر، ممکن¬الاجرا و ضروری می¬شود:
1 – سوره سبآ، آیه9. آیا به آنچه پیش رو و پشت سر آنان از آسمان و زمین قرار دارد نگاه نکردند (تا به قدرت خدا بر همه چیز واقف شوند)؟! اگر ما بخواهیم آن¬ها را (با یک زمین‌لرزه) در زمین فرومی‌بریم، یا قطعه‌هایی از سنگ¬های آسمانی را بر آن¬ها فرومی‌ریزیم؛ در این نشانه‌ای است (بر قدرت خدا) برای هر بنده توبه‌کار!
2 – سوره فاطر آیه 99. او کسی است که از آسمان، آبی نازل کرد، و به وسیله آن، گیاهان گوناگون رویاندیم، و از آن، ساقه‌ها و شاخه‌های سبز، خارج ساختیم، و از آن¬ها دانه‌های متراکم، و از شکوفه نخل، شکوفه‌هایی با رشته‌های باریک بیرون فرستادیم، و باغ¬هایی از انواع انگور و زیتون و انار، (گاه) شبیه به یکدیگر، و (گاه) بی‌شباهت! هنگامی که میوه می¬دهد، به میوه آن و طرز رسیدنش بنگرید که در آن، نشانه‌هایی (از عظمت خدا) برای افراد با ایمان است!
3 – سوره روم آیه 24. و از آیات او این است که برق و رعد را به شما نشان می‌دهد که هم مایه ترس و هم امید است (ترس از صاعقه، و امید به نزول باران)، و از آسمان آبی فرو می‌فرستد که زمین را بعد از مردنش بوسیله آن زنده می‌کند، در این نشانه‌هایی است برای جمعیّتی که می‌اندیشند!
4 – سوره یونس آیۀ 31. بگو: «چه کسی شما را از آسمان و زمین روزی می‌دهد؟ یا چه کسی مالک (و خالق) گوش و چشم-هاست؟ و چه کسی زنده را از مرده، و مرده را از زنده بیرون می‌آورد؟ و چه کسی امور (جهان) را تدبیر می‌کند؟» بزودی (در پاسخ) می‌گویند: «خدا»، بگو: «پس چرا تقوا پیشه نمی‌کنید (و از خدا نمی‌ترسید)؟

  سوره ابراهیم آیه 32 - فلسفۀ " سَخَّرَلَکُم "
فلسفۀ " سَخَّرَلَکُم "
خداوند انسان را برای تسخیر طبیعت و تسلّط بر آن توان¬مند آفرید تا با استفاده از این توان نسبت به ناشناخته¬های پیرامون خود علم و آگاهی یابد، پس می¬توان فلسفه " سَخَّرَلَکُم " را همان فلسفه علم به حساب آورد، از طرف دیگر فلسفه علم از موضوعات مهمّی است که در ابتدایی¬ترین مرحله از جهان بینی اسلامی روشن و مشخص شده است، درابتدایی¬ترین چند نکته نهفته است، اوّل آنکه، شناخت فلسفه علم هدف نیست و دوّم آنکه، مراحل مهمتر و با اهمیّت به دنبال آن وجود دارد و سوّم اینکه، گذر مطمئن از این مرحله بسیار ضروری است. صراحت بیان موجود در آیات مورد بحث و راست بودن قول خدا می¬تواند دلیلی باشد برای این نکته که، ای انسان در مرحله تسخیر طبیعت و چیره شدن بر آن متوقف نباید شد باید از آن توشه برچید و رهسپار رسیدن به مراحل دیگر گردید.
شناخت پدیده¬های حاکم بر جهان هستی مشمول حدیث نبوی معروف است که طلب علم فریضه علی کل مسلم است و شناخت و تحصیل آن¬ها ولو به نحو واجب کفایی بر مسلمین واجب است. طبق بیان حضرت آیت¬الله مصباح یزدی" دین وطیفه¬ای در قبال کشف عِلّی میان پدیده¬ها را ندارد و آنچه برای دین ضرورت دارد شناخت و بیان تآثیر پدیده¬¬ها در سعادت و شقاوت انسان است و مسایل توصیفی علوم بالذّات جزء دین نیست"، حضرتش به این نکته اشاره دارد که دین شامل گزاره¬هایی ناظر بر عقیده و احکام و اخلاق است که بر گرفته از وحی و اقوال سفیران الهی است، و این است همان مراحل دیگر که انسان باید به آن دست یابد و فتح کند.
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " لذّت معنوی است
" سَخَّرَلَکُم " لذّت معنوی است
طبق نظر استاد شهید مطهّری در کتاب انسان کامل رابطه انسان با طبیعت رابطه عابد با معبد است، وقتی رابطه انسان با طبیعت این چنین شد، انسان بر اساس نیازهایی که دارد علی¬الدوام رابطه¬اش قطع نمی¬گردد و در حال عبادت است یعنی همانطور که انسان در معبد و مسجد از طریق لذائزی مثل قرائت قرآن، ادای نماز و غیره برای تآمین هر چه بیشتر نیاز معنوی خود کوشش می¬کند از طریق مشاهده عظمت جهان هستی، شناخت و کشف عظائم مستور در آن لذّت وافر برده و توان معنویش ارتقاء می¬یابد و معرفت او به آفریدگار جهان کاملتر می¬شود، بشر با هدف ایجاد رابطه با طبیعت و با استفاده از تجهیزات نجومی کهکشان¬های بسیاری در پهنای آسمان یافته است، این کهکشان¬ها ضمن بیان عظمت خود، هدایت کننده انسان به معرفت هرچه بیشتر به پروردگار است،علی علیه السلام سحر که بلند می¬شد حال عجیبی داشت؛ وقتی نگاهش به آسمان پرستارۀ خدا می¬افتاد چنین می خواند:
إِنَّ فِی خَلْقِ اَلسَّماواتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ اِخْتِلافِ اَللَّیْلِ وَ اَلنَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی اَلْأَلْبابِ. `اَلَّذِینَ یَذْکُرُونَ اَللّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلی جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فِی خَلْقِ اَلسَّماواتِ وَ اَلْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ اَلنّارِ [1]،به خدا قسم لذّاتی که یک مرد با ایمان در آن وقت شب- که بلند می شود و چشمش به آسمان پر ستاره می افتد و این چند آیۀ قرآن را که صدای هستی است و از قلب وجود برخاسته است می خواند و با هستی همصدا می شود- احساس می کند، برابر است با یک عمر لذت مادی در این دنیا.
1 - مجموعه آثار شهید مطهری . ج25، ص:486