اسدالله قاضی مرادی
[ همه نکته ها ] نکته های اسدالله قاضي مرادي (113 مورد)
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " تسخیر خود است

از مجموع آیات تسخیر به خوبى فهمیده مى‌شود که انسان، تکامل یافته‌ترین موجود این جهان است و خداوند همه موجودات دیگر را مسخر او ساخته است(جاثیه/13)؛ (حجّ/65) و (زخرف/13)، در همه این موارد مقصود این است که این امور طوری آفریده شده¬اند که رام انسان و مورد استفاده و بهره برداری انسان هستند، امّا در سوره زخرف آیۀ32، خداوند تسخیر انسان توسط انسان را بیان می¬دارد، بنابراین می¬توان نتیجه گرفت انسان هم جزئی از همه موجودات است و خود هم می¬تواند تسخیر شود و جزء موضوع " سَخَّرَلَکُم " است و باید تسخیر شود.تسخیر خود یعنی تطلّط انسان بر اعمال و رفتارش منطبق بر دستورات خداوند و مؤدّب شدنش به آداب الهیّ، تا چنین قدرت تسلّطی در او بوجود نیاید نمی¬تواند ادّعا کند هم جهت با هستی و آفرینش در راه " سَخَّرَلَکُم "قدم برمی¬دارد ، تا بر خصم درونی خودیّت و خود محوری مسلّط نشود تسلّط بر طبیعت سهل است:
سهل دان شیری که صف¬ها بشکند شیر آن باشد که خود را بشکند
  سوره ابراهیم آیه 32 - " سَخَّرَلَکُم " "وَاَعِدّّوا لَهّم مَاستَطَعتّم مِن قّوّه" است.

در جهان¬بینی اسلام تلاش برای زندگی به تسخیر طبیعت می¬انجامد و به " سَخَّرَلَکُم " عینیّت می¬بخشد و اهمیت آن بقدری است که آیۀ 20سورۀ مبارکه مزمل تلاش برای زندگی را در کنار " جهاد فی سبیل¬الله " قرار داده است، و در تفسیر نمونه جلد 25 صفحۀ200 اثر حضرت آیت الله مکارم شیرازی بیان شده است: این نشان می¬دهد که اسلام برای این موضوع اهمیّت زیای قائل است، چرا چنین نباشد در حالی که یک ملّت فقیر، گرسنه و محتاج به بیگانه هرگزاستقلال عظمت و سربلندی نخواهد یافت و اصولا " جهاد اقتصادی" بخشی از جهاد با دشمن است، بعلاوهّ معظم¬له در قرآن حکیم و شرح آیات منتخب می¬فرماید، در آیۀ 60 سورۀ مبارکۀ انفال: وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّکُمْ وَ آخَرینَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ یَعْلَمُهُمْ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَیْ‏ءٍ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ یک اصل اساسی درزمینه جهاد اسلامی و حفظ موجودیّت مسلمانان و مجد و عظمت و افتخارات آنان بیان شده است و تعبیر آیه بقدری وسیع است که بر هر عصر و زمان و مکانی کاملا تطبیق می¬کند. در این آیه کلمۀ قوّه معنای وسیعی را دربردارد، بطوری¬که نه تنها وسایل جنگی و سلاح¬های مدرن هر عصری را دربرمی¬گیرد بلکه تمام نیروها و قدرت¬هایی را که به نوعی در پیروزی بر دشمن اثر دارد شامل می¬شود، اعم از نیروهای مادی و معنوی، بنابراین علاوه بر اینکه باید ازپیشرفته¬ترین سلاح¬های هر زمان بهره گرفت باید به تقویت روحیه و ایمان سربازان که قوه و نیروی مهمتری است و نقش بسیار مؤثّری در پیروزی بر دشمن دارد نیز نباید غفلت کرد. البته هدف از این آماده سازی تهاجم بر کسی نیست بلکه هدف ترساندن دشمنان است همان ترس و وحشتی که مایه جلوگیری از بروز جنگ و پیکار می¬شود، در واقع تقویت بنیه دفاعی همیشه خود یک دفاع مؤثّر و یک عامل بازدارنده در برابر تهاجم دشمن است و این هدفی بسیار مقدّس و والا و مطابق با عقل و منطق است. بنابراین در باور تفکّر" سَخَّرَلَکُم " عمل به "وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ" دو هدف مهم دنبال می¬شود یکی به عزّت رسید مسلمانان و دیگری بازدارندگی دشمنان از تعرّض به آن¬ها 0
  سوره ابراهیم آیه 32 - ذلول " سَخَّرَلَکُم " است

الف) تفسیر المیزان – اعراف – آیه 10(خلاصه)
هو الذی جعل لکم الارض ذلولا فامشوا فی مناکبها و کلوا من رزقه والیه النشور:(اوست آنکه زمین را برای شما رام کرده، پس در اقطار آن آمد و رفت کنید و از رزق آن بخورید و بدانید که زنده شدن مجدد شما بسوی اوست )، می فرماید: خدای تعالی آن کسی است که زمین را منقاد و رام شما کرد، تا بتوانید برپشت آن قرار بگیرید و از یک قسمت آن به قسمت دیگر آن بروید و از رزقش که او برای شما مقدر فرموده بخورید و به انواع مختلف در زمین تصرف کنید و اوست که نهایت و زندگی مجدد در سرای دیگر بسوی اوست ، در تعبیر(ذلول )و (مناکب )اشارتی وجود دارد که زمین نیز یکی از سیارات است .
ب) منبع: آشنایی با قرآن اثر استاد مطهری جلد 8
«ذلول» در اصل لغت عرب به معنی شتر رام است (حیوان رام؛ مخصوصاً درباره شتر زیاد گفته می‏شود). ذلول من، یعنی حیوان رام من. البته کلمه "ذلول" که به معنی رام است گو اینکه در اصل به معنای شتر رام است، ولی این کلمه را در غیر مورد شتر هم به کار بردن و معنای مطلق یک شی‏ء رام را قصد کردن مانعی ندارد. اما در اینجا قرینه‏ای هست که نشان می‏دهد تشبیه بیش از این حرفها است، می‏فرماید: زمین را برای شما ذلول قرار داد. معلوم می‏شود تشبیه به همان خود ذلول و به همان حیوان است که می‏گوید: "فَامْشوا فی مَناکبِها". «منکب» آن قسمت از روی شانه انسان و حیوان را می‏گویند که استخوان دست و بازو با پشت متصل می‏شود.
قرآن در اینجا زمین را به یک حیوان رام و شتر رام تشبیه کرده و می‏گوید: روی منکب¬های این حیوان راه بروید. این دلیل است بر اینکه تشبیه مخصوصاً به همین حیوان شده است چون کلمه‏ "فَامْشوا فی مَناکبِها" آمده است.
مقصود این است که از زمین خدا استفاده کنید.(وَ کلوا مِنْ رِزْقِهِ) و از رزق پروردگار که در این زمین قرار داده است [بهره ببرید.] (وَ جَعَلْنَا لَکمْ فیها مَعایشَ، آیه10 سوره اعراف) ما در زمین برای شما اسباب معیشت و زندگی را قرار داده‏ایم، استفاده کنید از آنچه که در زمین مایه معیشت و روزی برای شما قرار داده‏ایم.